Fout in basisonderwijs

Een geweldig verhaal van Kees van Amstel: Een hart onder de riem voor de leerkrachten van het basisonderwijs. Ik heb genoten van zijn humoristische manier van vertellen, maar niet alleen dat: ik heb genoten van de vele aanhalingen van de drukke werktaken die ik ook werkelijk zo voel en meemaak. Mocht je het nog niet gehoord/gezien hebben, bekijk dan hieronder dit filmpje:

Het filmpje spreekt voor zich. Ik vond het wel ‘leuk’ om ook een brief te schrijven.

Beste Dekker en Bussemaker,

Er gaat iets vreselijk fout in het basisonderwijs. In mijn klas van 27 kinderen heb ik één kind met een specifieke aandoening, heeft een kind moeite met leren en onthouden, heeft een ander kind heel veel moeite met het omgaan met zijn emotionele gevoelens en wil zich regelmatig verstoppen onder zijn tafel, achter een deur of hij kan weglopen. Dan heb ik ook nog een paar gewone kinderen, die problemen liever oplossen met hun handen of voeten… en dat kost rustig een kwartier per middag als het tegen zit. En dan denk ik nog aan de 5 kinderen, die heel veel moeite hebben met spelling en dus elke dag extra aandacht nodig hebben om zo goed mogelijk te leren spellen. En oh, ik vergeet de 4 slimmere kinderen, die graag meer uitdaging willen dan het gewone lesprogramma.
Voor deze 10 tot 14 gewoon bijzondere kinderen maak ik aparte programma’s, moet ik extra dingen regelen, kopiëren of maken en dit verantwoorden in het registratieprogramma Esis. Hoe geef ik op een verantwoorde manier alle kinderen de benodigde aandacht?

Ik geef alle 27 kinderen les in rekenen; tafels aanleren; technisch netjes leren schrijven; taal en spelling; zaakvakken. Ik doe mijn best om hun leesniveau op te krikken, zodat ze zich kunnen redden bij onder andere begrijpend lezen. Ik geef verkeer, ik geef Kwinklessen (sociaal-emotionele methode waar het pestprogramma in is verwerkt) en verder wordt van mij verwacht Trefwoordverhalen te vertellen en de kinderen te begeleiden in hun omgang met elkaar en met respect om te gaan met iedereen. En dan het vergaderen natuurlijk, wat erbij hoort, als je wilt dat op school alles redelijk soepel verloopt. *

Bedenk wel, dat ik de keuze om leerkracht in het basisonderwijs te worden bewust heb gemaakt. Ik heb dit altijd gewild en als ik de keuze weer zou moeten maken, dan zou ik weer de PABO gaan doen. Ik vind het nog steeds heel gaaf, dat ik kinderen in hun ontwikkeling mag helpen, hen nieuwe leerstof mag aanbieden en een verschil kan maken. Maar pfff, wat ben ik soms moe na een week (ahum 4 dagen) werken.
Waar dat in zit? Ik ben deze week 2 avonden ‘s avonds extra bezig geweest (en dat is geen uitzondering). Het nakijken van een toets lukte na schooltijd niet, want we hadden een vergadering. Daarna wilde ik die avond ook de rekenschriften nagaan, want ik had iets nieuws aangeboden en dan is het toch slim om te weten, wie er nog moeite mee heeft. En vanavond wilde ik alle ‘kleine’ dingen doen: mailen met een aantal ouders, een update sturen naar de maatschappelijke werkster, een planning maken voor de laatste 8 weken… alle mail gelezen hebben en verwerkt, wat zoveel betekent, dat ik alles lees en erop reageer en dan verwijder.
We hebben een mooie aanpassing gekregen in onze werktijden verantwoording. Zoveel uur werken per week betekent het verschil in zoveel weken vakantie. Netjes te berekenen voor leerkrachten en dan lijkt het alsof er meegedacht is. Maar als ik tussen vakanties meer werk, denkt u dan werkelijk, dat ik die uren terugkrijg?
Mijn hart staat nog steeds open voor werken in het basisonderwijs, maar vooral de afgelopen maanden sta ik stil bij: “Ga ik werkelijk nog 20 jaar werken op deze manier? Ben ik werkelijk bereid om tot mijn 67e zo door te gaan? Is dat gezond?”

Er gaat iets vreselijk fout in het basisonderwijs, want we werken ons werkelijk een slag in de rondte en dan lees ik berichten als:
– Laten we Engels in het hele basisonderwijs verplichten. (Wanneer dan in de week?)
– Kinderen eigenaar maken van hun eigen leerproces. (Huh, een kind van 8, dat bewust kiest voor wat hij gaat leren?)
–  Passend Onderwijs: Ja, laten we alle kinderen in de klas houden, zodat elk kind aangepast onderwijs kan krijgen. Dus op mijn klas van 27 kinderen zijn er 5 met een bijzonder leerproces. Zijn alle kinderen er werkelijk bij gebaat? Ik geen deze 5 kinderen extra aandacht, maar de kinderen die een gewoon probleem hebben en aandacht nodig hebben, komen pas als laatste aan de beurt. Passend voor wie?
– Een kind dat niet past in het Passend Onderwijs. Weten jullie hoeveel formulieren moeten worden ingevuld? Weten jullie hoeveel onderzoeken en observaties er gedaan moeten zijn? Weten jullie hoeveel gesprekken gevoerd moeten worden met ouders, met externe partijen, met begeleidingsdiensten, met schoolmaatschappelijk werk, met gezinscoachen, met ik vergeet er vast nog veel meer… ? Zucht, dat neemt meer dan anderhalf jaar in beslag. Voor wie is dat passend? Voor de leerling, voor de andere leerlingen of voor de leerkracht?
– De Eindtoets van groep 8 moet waarschijnlijk weer veranderd worden. Na één jaar wordt dit al geconcludeerd. Met alle veranderingen en aanpassingen die daarmee verband houden hiermee en de conclusie, dat leerkrachten dus geen goede adviezen kunnen geven? Zonde van al het geld en al de energie die erin is gestopt.
– De werkdruk, die ik zelf aardig om kan zetten naar werkplezier. Maar als ik mijn collega’s spreek hebben die daar toch regelmatig wel last van. (Van werkdruk naar werkplezier heeft mij aardig geholpen)
– Onderwijs 2032, waar ik me werkelijk over verbaas. Helaas is de site daarvan niet veilig, mijn virusprogramma geeft aan dat deze site niet veilig is en dus blockt hij het.
🙂 🙂 🙂 Toeval bestaat niet.
– En dan dit punt: de in de zeer nabije toekomst volgende aanpassing van het basisonderwijs, die we dan zo snel mogelijk onder de knie moeten krijgen.

Wanneer mogen we even wennen aan veranderingen, voordat de volgende aanpassing door de strot wordt gedouwd?

Met vriendelijke groeten,

Nienke

Andere links:
o En dan bedenk ik dat ik eerder geschreven heb over Passend Onderwijs: zie hier.
o Link naar Engels in het basisonderwijs

* Ik vergeet in dit rijtje gemakshalve maar laatjes opruimen, pennen die kapot gaan, geven van CKV, moederdag- en vaderdagcadeautje bedenken en inpakken, ruzietjes om niks, spannende dagen in december, Paas- en Kerstviering, mailen met ouders over allerhande vragen, bezoeken van het museum, uitstapje naar het theater, inplannen van het computergebruik, Kinderboekenweek, Cito’s afnemen, sportdag, Oranjefeest of Koningsspelen, groep 8 kamp, juffendag, verjaardagen van kinderen, spreekbeurten, schoolreisje … ben ik nog wat vergeten?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.