Social media

Stop! Zo maar even een blogje over social media. Hoe hebben we contact met elkaar en hoe kom je de belangrijke dingen over het nieuws en over anderen te weten?

1995: 18 jaar geleden had ik geen mobiel, hadden we thuis een computer met één van de eerste Word-versies. Internet en ‘the world wide web’ waren nog een soort hocus pocus, in ieder geval voor mij. Telefoneren deden we met de telefoon met het in elkaar gedraaide snoer. Iets opzoeken deed ik in de bibliotheek, in die kaartenbakken.
De kinderen in mijn klas waren blij, dat ze een of twee keer in de week op de computer mochten. Ze deden dan allerlei sommetjes, die in witte cijfertjes werden weergegeven op een zwart scherm. Zo ongeveer hetzelfde als ze ook op het bord zagen. Oké, dan niet deze som… 🙂

2013: Kinderen komen nu binnen met de mobiel van hun vader of moeder. Ze doen dan nog even een spelletje totdat de bel gaat en de ouder zijn speeltje weer meeneemt. Kinderen gaan heel gemakkelijk om met ipads en de apps, die daarbij horen. Youtube filmpjes kijken is heel gewoon.
” Juf, wil je even die ene muziek aanzetten?” Facebook is nog niet zo in voor hen, ze vinden Hyves nu nog leuker, alhoewel dat ook niet meer zo hard loopt.

Mijn eigen kinderen hebben een computer op hun kamer en een mobiel met Wi-Fi. Die mobiel wordt gebruikt voor het bekijken van filmpjes en heel soms nog voor spelletjes. (daar hebben ze de computer voor). Ze zitten met koptelefoontjes urenlang hun favoriete kanalen te bekijken. Maar voornamelijk hebben ze contact met anderen over Whatsapp en de chatmogelijkheid van Facebook. Als ze een ander iets willen vragen, dan wordt dat gepost. Voorbeeld: “Ik weet niet wat ik voor morgen moet leren voor het proefwerk en niemand reageert…”

Trouwens, ruziën doen zij ook digitaal, zin na zin; berichtje na berichtje. Best lastig omdat taal voor het grootste deel uit nuances en gezichtsuitdrukkingen bestaat en die mis je dus bij al die reacties.

Ik verbaas me er dan wel over en zeg regelmatig: “Je kunt ook bellen, hoor!” Maar dat geeft hetzelfde effect als wat mijn moeder vroeger tegen me zei: “Je kunt ook even langsgaan, hoor!”, als ik te lang aan de telefoon zat. Niet dus.

 

1450: Begin juli gingen we naar een middeleeuws weekend en achter de trommelaars liep een heraut aan, die aan iedereen vertelde wat er die dag ging gebeuren. Alle captains worden dan gevraagd zich te verzamelen en die werden uitgebreid geïnformeerd. Als ze dan weer in hun eigen tentenkampen kwamen, kregen de andere alle belangrijke informatie te horen: Social medieval media.

 

Met de komst van de boekdrukkunst rond 1450 kregen meer mensen de kans om zelf in boeken te lezen. Bijbels werden vertaald vanuit het Latijn naar de gewone spreektaal. Het zorgde ervoor, dat mensen zich meer bewust werden van het verschil tussen wat ze altijd hadden gehoord en wat ze nu konden lezen.

Met de boekdrukkunst werd het ook mogelijk om allerlei pamfletten te drukken. Mooi voorbeeld haal ik uit een boek, dat ik aan het lezen ben: ‘Het zwarte vuur’ (C.J. Sansom): Een meisje wordt beschuldigd van een moord en wordt zwart gemaakt door een pamflet dat is gedrukt. Het wordt verkocht voor een duit aan een ieder, die geïnteresseerd is.

16e eeuw: Als laatste nog een artikel uit de Trouw van zaterdag 22 juni. Dat ging over de ‘Social media uit opoe’s tijd’. Het vertelt over gevelstenen en over bankjes, waar de mensen elkaar troffen. Het gaat over de bouw van de kerk, die multifunctioneel was en is.

2013: Zo kom ik weer terug op nu: de social media, die ik ook gebruik. Ik kan er erg van genieten om de berichten op Facebook te lezen en erop te reageren. De foto’s en plaatjes van anderen, die allerlei reacties oproepen bij mij en bij anderen. Twitter waar ik mensen volg en waar anderen mij weer volgen. Ook Hyves gebruik ik nog voor de vroegere schoolkinderen. Voor de rest sms ik en stuur ik whatsappjes. En het dagelijkse nieuws volg ik ook op mijn mobiel door de verschillende nieuwssites.

Wat ik wel heb gemerkt, dat ik wel duidelijk maak voor mezelf, welke mensen ik echt volg en met welke mensen ik ander soortige, zeg maar échte, contacten onderhoudt. Ik vind het nog wel gezellig om mensen te bellen… dus dat ga ik zo maar eens doen. En nee mam, ik ga niet even langs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.