Muggen zo groot als…

Geluk in eigen tuin

Het is lente…

De tuin is klein, maar vol met groen. Ik kijk naar de bloemetjes op de tafel, die viooltjes zijn zo grappig wit met blauw. Ik denk dat ik zelfs al een puntje zie van mijn klavertje vier; ik hoop het dat hij weer opkomt. De merel op het dak maakt een geruststellend geluid.

 

De kleine rododendron krijgt al grote knoppen,

De witte bloemenzee

over niet al te lange tijd zullen de knoppen openspringen en dan wordt het weer een zee van witte bloemetjes, net als vorig jaar. De berk laat alle katjes vallen en kleurt de stenen geel. De vergeet-me-nietjes staan in een hoekje mij niet te vergeten dat ze als onkruid overal kunnen opkomen. De blauwe regen doet zijn best om tussen al die regendagen de zon op te vangen en tot bloei te komen.

 

 

Ik geniet en sta te luisteren, te kijken en te genieten in mijn tuintje. Ssst, ik hoor volgens mij zelfs een slak, ergens in de tuin op een blaadje knagen. De gesnoeide vlinderstruik krijgt al weer groene uitlopers. Er dansen een paar muggen door de lucht, ook blij met die warme avondzon…

Muggen! MUGGEN!!! O, nee toch!  Ik heb nog geen gaas voor de ramen gespannen en de ramen staan allemaal wijd open. Daar heb ik toch helemaal geen zin in, in die muggen in m’n slaapkamer of in die van de jongens…

Even maak ik al die muggen heel groot… zo groot als een paar stampende olifanten in een porseleinkast. Ik stel me voor, dat ik er vannacht wel weer wakker van zal liggen, omdat ze zo irritant rond zoemen en zich verstoppen, zodra ik het licht aandoe. En dan zie ik pas weer hoe klein ze eigenlijk nog zijn.

Ik zie toch een beetje te veel problemen in het vroege voorjaar. Als ik in bed lig hoor ik het weer hard regenen. Mmm, muggen, volgende maand misschien.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.