Uitdagingen met #maaréénarm

Vandaag is het 5 weken geleden dat ik in Noorwegen een schuiver maakte en op mijn rug belandde… dat ik in het ziekenhuis terechtkwam en geconstateerd werd, dat de kop van mijn bovenarm gebroken was.
Voor dit verhaal lees je ‘
Mijn avontuur’.

Waar ik na mijn verhaal de meeste vragen over kreeg, was over het blijven kamperen. Op een matje lukte dat inderdaad niet, want de eerste dagen wilde ik niet voorover of achterover buigen. Slapen deed ik dus in de kampeerstoel met een yogamatje erin als extra warmtelaag. Niet alleen mijn arm deed zeer, maar ook alle andere spieren, die door het vallen ook een dreun hadden gekregen. Maar wakker worden met dit uitzicht… zeg nou zelf, dat is toch heerlijk.
Overdag konden we genieten van het uitzicht over het fjord, van het mooie weer. Het was lastig, maar het was het ook zeker waard om niet direct naar huis te vluchten.

Voor Ruud was dit het zicht van de andere kant, lol. Extra dekentje, extra kussentje en mijn e-reader: belangrijke dingen.

En natuurlijk had ik van het ziekenhuis wel pijnstillers meegekregen. De eerste week sliep ik met Nobligan (een soort pillen met morfine) bovenop de 4 paracetamollen, die ik per dag mocht slikken. Een beetje suf voelde ik me wel af en toe. Maar toen we thuis waren, probeerde ik al gauw al die pillen te verminderen: alleen innemen als het nodig was of werd.

In de afgelopen 3 weken, sinds we thuis zijn, ben ik vooral bezig geweest met alle uitdagingen, die ik tegenkom als één-armige. Dat doe ik op mijn eigen manier:

Zo heb ik bijna elke dag drie dingen opgeschreven, waar ik blij of dankbaar voor ben, bijvoorbeeld dingen die gelukt zijn of weer beter gaan. Zo staan er in het schrift dit soort dingen:
– Dankbaar dat ik vandaag alleen kon douchen. (6 augustus)
– Blij dat ik vandaag overdag geen paracetamol meer nodig had. (8 augustus)
– Dankbaar en blij met mijn nieuwe collega, die al meteen meedenkt en de eerste 2 schoolweken al wil gaan werken. Hoe tof is dat? (9 augustus)
– Dankbaar dat ik me al iets meer neerleg bij het feit dat ik niks kan en mag… maar ook steeds kan bedenken wat ik wel kan doen. (14 augustus)
– Blij dat er AH.nl bestaat en dat de boodschappen thuis gebracht worden. (20 augustus)
– Veel plezier met mijn zoon over de hoeveelheid bananen, die zijn bezorgd (foutje in de site) Dat worden dus bananenbroden bakken samen met hem. (21 augustus)
– Zo blij, dat ik mijn arm vandaag mijn arm weer kon strekken. Dankbaar voor het zelfvertrouwen dat de fysiotherapeut me elke keer weer geeft, over hoe goed ik vooruit ga. (28 augustus)
… en zo staan er nog veel meer dingen in, ook veel persoonlijkere opmerkingen.

Natuurlijk baal ik ook regelmatig, want op sommige dagen valt het gewoon niet mee. Een goed voorbeeld was de startdag van het nieuwe schooljaar, vorige week maandag. Dan wensen collega’s elkaar een goede eerste werkdag, iedereen moest weer werken en naar school en ik… ik zat thuis met spierpijn en een ongelooflijk geïrriteerd en boos gevoel.

En op sommige dagen doe ik gewoon te veel en dan moet ik het de dag erna bezuren. Niet slim, maar zo leer ik wel mijn grenzen goed kennen. Het beste is voor mij de dag op te delen in uurtjes en na elk uur weer even mijn schouders te ontspannen, mijn arm te strekken en te pendelen. En geduld hebben, heeeel veeeel geduld! Pfffff….. dat past zo goed bij mij (not). En helaas… werken zit er gewoon nog niet in. ik ben niet zelfstandig genoeg en kan nog niet langere tijd staan. En daarbij komt, dat bij en breuk als deze je geen gips hebt, alleen een sling, die je regelmatig af moet doen. Dus niet zichtbaar voor anderen.

Maar goed, waar ik blij mee ben:
– dat yoga, mindfulness en mediteren me helpen niet te veel gaan kniezen, maar me helpen bij de dag te blijven. En bijkomend effect van rechtop zitten en goed kunnen ontspannen is, dat ik tot nu toe bijna geen last van mijn rug of nek heb gehad.
– dat ik bij het ziekenhuis in Nederland doorgedramd heb over de verwijzing naar de fysio, want daardoor ben ik nu toch meer aan het bewegen en durf ik ook meer, omdat ik weet wat wel en niet kan. Had ik dat niet gedaan,

Wat mis ik vooral:
– me ongegeneerd uitrekken!
– mijn haar in een staartje doen!
– op mijn zij of op mijn buik slapen.

Maar ik heb een doel:

 

Op 1 januari met mijn armen wijd staan en weer gaan starten met yoga.

Zoals hiernaast, genomen op 25 juli.

Dat is over 4 maanden!

Mediteren 2.0

Vanmorgen zat ik zoals elke ochtend te Werkelijk gelukkig... mediteren. Maar ik was afgeleid, hoorde geluiden, bleef alle kanten opgaan met mijn gedachten. Ik kon wel stil zitten, maar het leek wel een orkaan in mijn hoofd. Ik irriteerde me aan mezelf en had natuurlijk allerlei meningen over mezelf en mijn mediteren.

En soms gebeuren dingen alsof ze zo bedoeld zijn… Ik zette na mijn ontbijt mijn e-reader aan en omdat ik gisteren mijn andere boek had uitgelezen, kwam een ander boek automatisch aan te staan: “Werkelijk gelukkig door de kracht van meditatie” geschreven door Sharon Salzberg. Ik begon te lezen. En nu voel ik me vandaag al de hele dag heel erg gesteund door alle ideeën die erin staan. Het lijkt wel een cadeautje. 🙂

Dit vond ik mooi:
De geest is als een oceaan… ongeacht de condities van de oppervlakte ~of die nu kalm is of wild golvend~ is het diep in de oceaan rustig en sereen. Vanuit de diepte van de oceaan kun je kijken naar de oppervlakte en de activiteiten gadeslaan; zo kun je ook vanuit de diepte van de geest naar boven kijken naar al die activiteit van de geest ~ de gedachten, gevoelens, sensaties en herinneringen.

Deze zin vond de schrijfster een mooi beeld (van Dan Siegel). Ik heb het overgenomen, want als duiker vind ik dit ook een geweldig beeld.

Er zijn wel meer dingen, die mij naast deze mooie tekst gaan helpen.
Notitie 1: Het moment dat je beseft dat je bent afgeleid, is het magische moment.
Notitie 2: Tel je ademhalingen en blijf deze tot en met 10 tellen. Omdat je menselijk bent, zul je je waarschijnlijk verliezen in een fantasie of aaneenschakeling van gedachtes, voor je bij twee of drie bent gekomen.
Notitie 3: De omschrijving van Michelangelo over het beeldhouwen van een olifant: “Neem een groot stuk steen en hak alles weg tot wat niet tot de olifant behoort.” Je concentreren tijdens een meditatie lijkt op het leren herkennen wat ‘niet bij de olifant hoort’. Het is een voortdurend loslaten van wat niet belangrijk is of afleidt.

Het boek is nog niet uit…
Fijn, dan krijg ik vast nog meer ideeën in de komende weken.

Toevoeging ’s avonds van een site:

I put all this into practice but still, my mind was a full of random thoughts and chaos.

Link naar ‘My personal battle with meditation’ Dit net gelezen hebbende krijg ik het idee, dat het deels over mij gaat… Herkenbaar voor mij, ook voor jou? Ik haal ook hier weer allerlei ideeën uit. Is vandaag een dag om verder te komen met mediteren? Ik lees verder:

This time, I changed my technique. I’d been focusing on my breath for the past three years and although that wasn’t working for me, I hadn’t given other techniques much of a chance. And so I moved on to mantra.

In my very first session, something clicked. Mantra helped me to concentrate, and all along concentration was what I lacked. Remember: if you can’t concentrate, you’ll never be able to meditate.

It’s all about finding the right concentration technique for you.

Wolven en voeden

Inspiratie zoek ik in muziek, maar ook in verhalen. Onderstaand verhaal gaat over wat je aandacht geeft, groeit… een citaat van Aristoteles (als ik het goed heb). Tijdens mijn NLP opleiding en tijdens mijn coachingsopleiding hoorde ik dit vaak:

Alles wat je aandacht geeft groeit…

Twee wolven

Op een avond zit een oude wijze Cherokee indiaan met zijn kleinzoon bij het kampvuur. Hij vertelt hem over het leven. Hij vertelt dat er zich een gevecht afspeelt in ieder mens. De jongen wil hier meer over weten. Grootvader vertelt:

“Elk mens heeft twee wolven in zich:
De ene wolf is slecht. Hij kan verdrietig zijn, boos of woedend, jaloers, verwaand of egoïstisch. Hij kan zelfmedelijden hebben of schuldgevoelens en hij kan zich beter voelen dan de anderen. Hij kan liegen en bedriegen en onaardig doen.
De andere wolf is goed. Bij hem horen vrede, liefde, hoop, vriendelijkheid, trouw, medeleven, waarheid en vreugde. Hij kan zich blij en vrolijk voelen en anderen ook gelukkig maken.”

Opa zegt dan: “En in jou speelt dit gevecht zich ook af.”
De kleinzoon is even stil en denkt erover na en vraagt dan: “Grootvader, welke wolf gaat er dan winnen?”
De oude man glimlacht en zegt dan: “Degene die je voedt.”

 

Link naar één van de vele wolven-versies: Twee wolven

Mijn supermantra

Vorig jaar las ik in het boek van Robert Bridgeman voor het eerst deze supermantra. Die leerde ik uit mijn hoofd en zei de zinnen elke dag meerdere keren op. Ook nu herhaal ik ze elke dag minstens 1 keer:

Napoleon Hill (1883-1970)Ik ben sterk
Ik ben krachtig 
Ik ben liefdevol
Ik ben in balans
Ik ben gezond
Ik ben gelukkig
Ik ben volmaakt
Ik ben uniek
Ik ben dankbaar

Het groene deel van deze supermantra is gebaseerd op een affirmatie van Napoleon Hill, de man die honderd jaar geleden de ‘wet van de aantrekkingskracht’ ontdekte. Volgens hem heeft deze mantra alles in zich wat een mens nodig heeft. (zie link naar boek onderaan)

De onderste twee regels ervan zijn in het paars, zoals jullie vast wel hebben gezien. 🙂 Daarmee laat ik zien, dat ik die zinnen eraan heb toegevoegd met de volgende reden:
Een meisje uit de groep 5 die ik vorig jaar had, hield een spreekbeurt over het uiterlijk. In eerste instantie dacht ik, dat het waarschijnlijk wat oppervlakkig bleef, toen ze inging op hoe iedereen eruit ziet en wat mensen doen, om zich mooier te maken. Maar aan het eind ging ze ook in op mensen, die er minder mooi uitzien door een ongeluk of doordat er met hun geboorte iets mis ging. Ze legde uit, hoe ze hierover dacht en hoe de wereld daar anders mee om moest gaan. Haar spreekbeurt eindigde met ‘Iedereen is uniek’.
Met tranen in mijn ogen gaf ik haar een applaus en alle kinderen waren er stil van, een bijzonder moment. Op dat moment voegde ik ‘Ik ben uniek’ aan de supermantra toe.
Ik heb het laatste zinnetje ook aan de supermantra van Hill toegevoegd, omdat dat voor mij van belang is. Ik ben dankbaar voor alles wat ik in mijn leven heb bereikt en wat ik ervaar. Ik ben dankbaar voor wat ik heb geleerd uit de moeilijkere periodes van mijn leven. Ik ben dankbaar, dat ik ben, wie ik ben en nog steeds meer word.

Deze blog ontstaat deze keer uit een quote van Twitter:

I fall, I rise, I make mistakes,
I live, I learn, I’ve been hurt but I’m alive.
I’m human, I’m not perfect but I’m thankful.

Het zette me aan het denken en dat is mooi.
En heel misschien zet het nu jou aan het denken.

 

Links:
– Supermantra uit Start vandaag met lichter leven   door R. Bridgeman;  bladzijde 178
Napoleon Hill
Twitterbericht van Inspirational Quotes

1 2