Snappet vlog en meer…

… eerst een interview over het gebruiken van Snappet op mijn werk. En toen werd ik gevraagd voor het maken van een vlog. Wauw!!!Afbeeldingsresultaat voor snappet

Omdat ik dat niet alleen wilde doen, kregen een collega en ik toestemming om samen gisterochtend hier tijd in te steken.
Dus we hebben allerlei shots en foto’s gemaakt van kinderen en natuurlijk van onszelf om een vlog te maken.
Wel fijn, dat we het monteren niet zelf hoeven te doen, want ik weet wel hoeveel tijd daarin gaat zitten. Video’s bewerken kost echt veel tijd, zeg maar per minuut ben je een uur bezig met editen. Het resultaat is er nu nog niet en omdat er kinderen gefilmd zijn, wil ik ook niet zo ongevraagd de vlog hier gaan plaatsen, maar je begrijpt het wel: ik ben echt trots op deze uitdaging. Heel benieuwd naar het eindresultaat…

Het schooljaar is dus weer begonnen en ik heb net de eerste 2 weken erop zitten. Voor het eerst sta ik voor groep 7, dus ook dat is een goede uitdaging. Een nieuwe groep is altijd anders, dan het jaar opstarten in dezelfde groep als het jaar ervoor. Alles opnieuw uitzoeken en me verdiepen in alles wat op mijn pad komt. Dus ja, ook dat kost veel tijd.

Volgende week gaan we staken voor nog een betere CAO en voor het rechttrekken van de ongelijkheid tussen de salarissen van leraren en onszelf. Het kan toch niet zo zijn, dat iemand na 4 jaar HBO niet eens genoeg geld verdient om een huis te kunnen betalen?
Ik strijd niet alleen voor mezelf, want ook mijn 3 zonen willen alle drie het onderwijs in. Dus staken voor de toekomst!!!

Afbeeldingsresultaat voor staken 12 september

Interview over de Snappet

Een paar weken geleden werd ik geïnterviewd over Snappet. Deze week sta ik in de nieuwsbrief van het SCOH. U kunt het hieronder lezen.

Basisschool De Waterlelie werkt sinds dit jaar met Snappet. Kinderen krijgen spelling, rekenen en taal op de iPad. Groepsleerkracht Nienke Herrewijnen is één van de trekkers van het project en zij is razend enthousiast.

,,Ik kende Snappet al, ik had ervan gehoord, maar op een beurs zag ik pas hoe het werkte. Ik was direct enthousiast’’,  vertelt Nienke. Haar klas mocht een half jaar lang een pilot doen met rekenen en sindsdien is Nienke groot voorstander van Snappet.

Oefensommen op de tablet
Ze legt uit hoe het werkt. ,,Neem een rekenles over rekenen met getallen tot 10.000, bijvoorbeeld.   Ik begin met instructie zoals elke andere les. In plaats van dat kinderen daarna hun werkboek pakken en zelfstandig aan de slag gaan, pakken ze hun tablet en daarop maken ze hun oefensommen.’’

De tablet past het niveau aan, aan het kind. Leerlingen die de sommen goed maken, krijgen moeilijkere sommen. Wie fouten maakt, krijgt herhalingsstof of krijgt sommen op een lager niveau.
,,Als juf zie ik precies wat leerlingen doen. Na tien minuten zie ik wie moeite heeft met de sommen. Die kinderen roep ik dan bij me voor extra instructie. Ik kan dus heel snel reageren, ik hoef niet te wachten tot ik hun werkboek nakijk. Dat is voor de kinderen heel fijn.’’

Onderwijs op niveau
Het enthousiasme van Nienke slaat over op de rest van het team want na een pilot van een half jaar in haar groep, is De Waterlelie afgelopen schooljaar in groep 4 tot en met 8 aan de slag gegaan met Snappet. Naast rekenen zijn ook spelling en taal nu op Snappet. ,,In mei hebben we als team besloten ermee door te gaan. Iedereen is zo enthousiast. Het scheelt veel nakijkwerk en je kunt echt onderwijs op niveau aanbieden. Dat bereik je niet met boeken, werkboeken en schriften. Bovendien merken we dat de kinderen het heel fijn vinden, heel modern.’’

Schrijven blijft belangrijk
Toch is er landelijk ook kritiek op deze manier van lesgeven, het zou slecht zijn voor de ogen van kinderen en bovendien komt het het schrijfonderwijs niet ten goed. Nienke: ,,Ik heb oudere kinderen, die doen op het hbo bijna niets meer met schrijven, alles gaat op de laptop. Natuurlijk moeten jonge kinderen leren schrijven en ook op het vervolgonderwijs is het belangrijk dat studenten meeschrijven, want dan blijft de informatie beter hangen. Maar het netjes schrijven dat vroeger heel belangrijk was, is nu minder van belang. Schrijven blijft belangrijk en heeft onze aandacht.’’

De Waterlelie zal dus zeker niet kiezen om voor alle vakken met Snappet te gaan werken. ,,Voor kinderen is het fijn als je gedurende een schooldag verschillende onderwijsvormen gebruikt, variatie maakt het leuker. De hele dag op de tablet is niets, dan gaat juist het bijzondere ervan af.’’

Link naar site: SCOH

Noorwegen, de toekomst

Wie had dat gedacht? Ik heb een zoon, Afbeeldingsresultaat voor vlag noorwegendie in Noorwegen wil gaan wonen… de zoon, die net als ik in het basisonderwijs wil gaan werken, heeft de liefde van zijn leven gevonden in Bergen.

Ik heb zelf altijd een grote voorliefde voor Noorwegen gehad. Al in 1993 gingen we voor het eerst op rondreis door de bergen, sneeuw, bergpassen en langs watervallen en gletsjers. Geweldig land met een geweldige natuur.
Omdat ik heel graag een keer de Noordkaap wilde zien, leerde ik in 2005-2006 Noors. In de zomer van 2006 waren we na 7 dagen doorrijden aangekomen op het meest Noordelijke puntje van dat langgerekte land. Daarna in 3 weken weer rustig terug. Een geweldige vakantie.
Twee jaar later waren we er weer om nu alleen een rondreis te maken in het onderste deel van Noorwegen om weer de gletsjers te bekijken en te kamperen op de mooiste plekjes.

Het meest grappige was toch wel, dat mijn middelste zoon écht niet meer naar Noorwegen wilde gaan. Het was saai en te ver weg en het brood was er vies. En omdat het reizen met 3 opgroeiende jongens toch wat lastiger was geworden, kwamen we er de afgelopen 10 jaar niet meer terug. Tot de afgelopen zomer, na twee hete zomers in Kroatië. Voor het eerst weer met z’n tweeën en helaas met een valpartij.

Maar mijn zoon wilde zijn minor van de PABO in Noorwegen gaan doen met als doel de natuur de onderzoeken in ‘Nature and glaciers’. Begin augustus vertrok hij en woonde bijna 4 maanden in Stord, een eiland onder Bergen. Naast de studie in het Engels deed hij allerlei spannende dingen als overleven in de natuur, kamperen in het wild, een gletsjer oversteken en hiken. En hij kwam terug met heel verhalen over alle avonturen… en verhalen over een meisje.

Nu, na een half jaar krijgen de plannen steeds vastere vormen. Hij gaat emigreren naar Noorwegen en gaat in Bergen wonen. Hij gaat eerst een jaar allerlei baantjes doen als gidsen in het Engels en daarnaast Noors leren, zodat hij daarna nog een master kan doen daar of al kan gaan werken in het onderwijs daar. Wie had dat gedacht? Ik zeker niet.

Ik wil best wel een keer mee gaan kijken op de school waar hij gaat werken. Ik ben toch wel heel nieuwsgierig naar het onderwijs daar en hoe zij dat invullen. Dus hopelijk kan ik dat in de toekomst gaan bekijken. Want dat ik regelmatig naar Noorwegen zal moeten gaan, is in ieder geval ook deel van mijn toekomst.

Trots op werken in het onderwijs

Ik heb een drukke week achter de rug. En als ik erover nadenk, is dit niet eens een week met echte uitzonderingen. Er is elke week wel wat extra’s te doen, naast het lesgeven en het voorbereiden van lessen. Ik werk 3 dagen, maar deze week ben ik bij elkaar zeker nog 8 uur extra uur bezig geweest voor school. Een opsomming:

– Toetsen van Cito, methodetoetsen van spelling, taal en van een van de zaakvakken.  Daarna invoeren in het leerlingvolgsysteem en het verwerken in een soort verzameldocument. Heel veel nakijkwerk en administratiewerkzaamheden dus… minder leuk dit soort dingen.
– Als bouwcoördinator ben ik deze week bij al mijn collega’s in mijn bouw langs geweest om te inventariseren, wat ze volgend jaar willen gaan doen. Per collega 10 minuten, dus totaal toch z’n anderhalf uur. Wel heel leuk om te doen, die persoonlijke gesprekjes.
Vol ideeën leerkrachtIn april doen we met de hele school een project. De titel wordt “Oh, oh, Den Haag”. Deze week moet iedereen zijn onderwerp met een uitstapje inleveren, zodat de commissie dat de komende tijd kan regelen. Je raadt nooit wie er ook in die commissie zit… 🙂
Op zoek gaan op het internet naar lesideeën wordt al gauw een flinke tijd doorbrengen op allerlei sites. Zoveel ideeën, zoveel mogelijkheden… Zeker wel leuk om me in te verdiepen.
– Als leescoördinator hebben we in de leerwerkgroep bedacht dat we een pilot ‘tutorlezen’ willen gaan doen na de voorjaarsvakantie. Dat houdt in, dat we de groepen door elkaar husselen en oudere kinderen met jongere kinderen samen laten lezen. Deze week gingen we op zoek naar geschikte boeken hiervoor, samenleesboeken en toneellezen. Ook weer heel leuk om te doen, want dit heeft zeker mijn interesse. maar je snapt het al, even zoeken op internet kost tijd en daarna de titels bekijken met een collega om een keuze te maken…
– Als ik dan klaar ben met alle dingen, schrijf ik nog een overdracht voor mijn duo. Zij moet ook weten, welke bijzondere dingen er deze week gebeurd zijn en waar nog aandacht voor nodig is. ‘Eventjes gedaan’.
– Aanstaande maandag hebben we een studiedag, waarop we gaan bedenken hoe en wat we het komende halfjaar willen bereiken met onze leerlingen. Fijn, dat we daar een dag voor hebben om zonder kinderen met elkaar te kunnen overleggen. Fijn, dat we dat niet ‘even’ na schooltijd hoeven te doen.

Omdat ik net een halfjaar thuis heb gezeten, merk ik wat een tijdrovende bezigheid het onderwijs toch vaak is. Ik merk dat ik veel tijd nodig heb voor alle dingen naast het onderwijs. Ik houd van uitdagingen, maar tijd is geen leuke uitdaging. Dat is puzzelen en soms te lang doorgaan. Ik ben op zoek naar de balans van werken en ontspanning en dat doe ik meer dan een jaar geleden, ook omdat ik anders te weinig mijn armen en schouders beweeg en heel stijf wordt.
Afbeeldingsresultaat voor passieToch heb ik aan mezelf gemerkt, hoe ik het werken met kinderen heb gemist. Blijkbaar is de keuze, die ik 25 jaar maakte om het onderwijs in te gaan toch ook nu nog mijn passie. Ik merk alleen, dat ik in dit soort maanden met veel extra’s naast het lesgeven wel eens denk: “Ik kan wel bij een supermarkt gaan werken. Dan hoef ik alleen maar de artikelen te scannen en te vragen of iemand zegels wil.”
Maar ik heb vroeger bij AH gewerkt en dat deed ik het eerste jaar achter de kassa, nog in de tijd dat je alle prijzen uit je hoofd moest weten. Dat ging me heel goed af en binnen twee jaar was ik regelmatig verantwoordelijk voor het tellen van de kassaladen en het afsluiten van de winkel. Dus ja… ik denk dat ik ook daar nooit een eenvoudige baan zou houden. Lol!

Toch is het jammer van de week om dit artikel te lezen: “Derde van jonge leraren stopt voor dertigste”. Ik snap het wel, want veel kansen om door te groeien en meer te gaan verdienen heb je in het onderwijs niet. Je hebt de gewone leerkracht; de leerkracht, die zich ergens in heeft gespecialiseerd, de intern begeleider, de adjunct en de directeur. En dat is het qua ontwikkeling, ook op het gebied van mogelijkheden en verbreden van je kennis en werkzaamheden. En als je je wilt verdiepen in iets, dan doe je dat in je eigen tijd, zoals ik vorig jaar deed met mijn opleiding tot leescoördinator.
In een van de formatiegesprekjes met een van mijn collega’s hebben we het over het vinden van een andere baan. De collega vraagt zich af wat zij dan zou kunnen gaan doen, als zij zou stoppen in het onderwijs. Ik kan zo weinig, zegt de collega. Maar dan zeg ik: “Dat is bijzonder, ik denk dat wij als leerkrachten juist heel veel kunnen. We werken met kinderen, houden alles in de gaten, kunnen alle vakken geven, die gevraagd worden. We verdiepen ons in rekenen, taal, spelling, woordenschat, zaakvakken, extra lessen als sociale vorming en godsdienstonderwijs. We kunnen analyseren, verwerken van gegevens en dat allemaal zo inplannen, dat het op tijd klaar is. We gaan in gesprek met ouders over hun kinderen en soms met hun kinderen erbij. We maken ons zorgen over de ontwikkeling van die kinderen en sturen die bij waar nodig. Hoezo… ik kan zo weinig?”
Ken je

Afbeeldingsresultaat voor leerkrachtIk ben trots op wat ik doe en wat ik kan. Ik ben een leerkracht in het basisonderwijs en doe dit werk met veel plezier. Ik daag kinderen graag uit om meer uit zichzelf te halen en ik hoop dat ik dat nog wel een tijd kan blijven doen.

Wat maakt dat jij trots bent op het werken in het onderwijs?
Schrijf je reactie hieronder.

Wat je belooft …

Ik staak volgende week: Ik sta voor onderwijs, waar leerkrachten gewaardeerd worden, waar we krijgen wat we verdienen en waarin geïnvesteerd wordt, zodat ook de komende jaren de werkdruk verminderd, omdat er genoeg collega’s en invallers zijn. En zeker ook voor mijn zonen, zodat ook zij het onderwijs gaan ervaren als een geweldig beroep! #POinactie #POcoderood

Staken… ik ben leerkracht en dit jaar al 25 jaar lang. In al die jaren heb ik één keer het werk neergelegd, meer niet… Maar nu is de nood zo hoog geworden, dat staken dit jaar voor de 3e keer nodig is. Invallers zijn niet te vinden voor als we zieken hebben. Ik heb superveel geluk gehad met de vervangster tijdens mijn herstel. Onze school heeft dit jaar nooit een klas naar huis gestuurd, maar de kans is aanwezig, dat dat wel gaat gebeuren, als we meer dan 3 zieke leerkrachten hebben. En die kans lopen we wel bijvoorbeeld in januari, bijvoorbeeld als heel Nederland griep heeft. Meer dan 2 klassen verdelen gaat echt niet en invallers zijn er steeds minder.
En dan de terugkomende vergelijking met het salaris van leraren in het voortgezet onderwijs. Ik maak me hierover vooral druk, omdat ik twee zonen heb, die beiden het onderwijs in willen gaan: de een het primair onderwijs, de ander het voortgezet onderwijs. Ik betaal voor beiden evenveel studiegeld, ze werken zich beiden een slag in de rondte, ze doen allebei heel veel moeite om aan stages te komen… en toch gaan ze verschillend verdienen. Wie kan mij dit uitleggen?

En dan op 6 december dit artikel in het AD: Zieke docent schaadt tienduizenden kinderen. De lerarengroep riep haar achterban op een week lang alle problemen met afwezige leraren te melden. Via Facebook stroomden de meldingen binnen. De opbrengst: zeker 78 groepen zijn naar huis gestuurd, 194 in andere klassen neergezet, 220 leerkrachten moesten op hun vrije dag invallen en in nog eens honderden andere gevallen stonden stagiaires, directeuren en onderwijsassistenten voor de groep. ,,We zijn ons wild geschrokken”, reageert Jan van de Ven, een van voormannen van PO in Actie.

We moeten opkomen voor onszelf, want het kabinet en de regering laten ons vallen. Dit voorjaar waren de verkiezingen en de slogans om zieltjes te winnen waren natuurlijk ook gericht op ons: de leerkrachten. Dit waren de beloftes, begin dit jaar:

– Trouw, 13 februari: Samsom wil miljarden extra voor onderwijs
– RTL-nieuws, 13 februari: D66 en PvdA willen miljarden voor onderwijs: meer salaris voor leraar
– Leerkracht, maart 2017: Verkiezingen: miljardenregen voor het onderwijs
– Een opsomming van de partijprogramma’s wat betreft het onderwijs
– Elsevier weekblad, augustus 2017: VVD wil lerarensalaris bespreken aan formatietafel

En er zijn nog meer artikels en reacties te lezen op deze beloftes, maar tot mijn grote verbazing ging de discussie vooral over het aanleren van het Wilhelmus.

En dan mijn grootste irritatie: er is 1,4 miljard voor het afschaffen van de dividendbelasting. Maar er is dus geen 1,4 miljard voor het onderwijs… ???
Hoezo prioriteiten, hoezo beloftes voor beter onderwijs?

En daarom staak ik volgende week: Ik sta voor onderwijs, waar leerkrachten gewaardeerd worden, waar we krijgen wat we verdienen en waarin geïnvesteerd wordt, zodat ook de komende jaren de werkdruk verminderd, omdat er genoeg collega’s en invallers zijn. En zeker ook voor mijn zonen, zodat ook zij het onderwijs gaan ervaren als een geweldig beroep!

1 2 3 5