Trots op mijn DWJKDDMPEDR

Als ik ergens trots op ben, dan is het wel op mijn poster. Op 25 augustus nam ik een foto van de lege poster van 70 bij 100 cm (uit een kleurboek).
Ik nam me voor om steeds uurtjes aan verschillende dingen te besteden, onder andere dus aan dit, om mezelf te helpen bij mijn onmacht over de dingen, die ik niet kon.

Van een lege naar een gekleurde poster, die precies vertelt waar ik blij van werd en nu nog wordt:
Doe wat je kan/kunt,
doe dat met plezier
en de rest … Pffffff!

Met dank aan Lenette van Dongen, die me inspireerde tot het doen van die dingen, die ik wél kon en kan!

De tekst, die er origineel op stond, was op zich ook wel van toepassing: “Happiness is not a destination, it’s a way of living”. Maar de nieuwe tekst past nog meer bij mij.
En nu nog beter, de poster is af en mijn botten zijn aan elkaar gegroeid. Ik maak grote stappen vooruit.

De poster met de nieuwe tekst is vandaag af en hangt nu in de huiskamer. Positief, kleurrijk en precies zo als ik in het leven wil staan. Plezier met muziek … en trots!!!

Feestje gevierd!

Eerder schreef ik al dat dit jaar voor mij een feestjaar is. Ik ben 25 jaar werkzaam in het onderwijs. Mijn collega’s hebben er afgelopen donderdag -28 september- een feestje van gemaakt!



 

 

 

 

 

 

 

 

Ik werd thuis opgehaald, toeterend en wel. Ik werd betoeterd door mijn oude kinderen (van vorig jaar) en mijn schoolklasje van nu.



 

 

 

 

 

 

 

 

Onder de slingers deden we ook nuttige dingen: een MT-vergadering. Tussen de middag werd ik verrast door een lekkere lunch en een toneelstukje over koning juf Nienke, een aanzoek, een aantal rovers met bezems en zwaarden en de bevrijding. Chaos en erg grappig! Wat een geweldige dag om op terug te kijken!!!


Doe wat je kan …

Vanmorgen bekeek ik, zoals ik vaker doe de laatste weken, de Facebook-video van Lenette van Dongen.  Voor de video van haar van 1 september, zie onderaan dit bericht.  “Hoe gaat het met jou eigenlijk?” vraagt ze aan haar volgers en dus ook aan mij.

Nou… eigenlijk gaat het vandaag net aan. Ik heb zo’n nacht achter de rug, die was opgebroken in stukjes. Slapen tot half 3, toen naar beneden voor een banaan met paracetamol. Daarna weer naar bed, waar ik al gauw ben gaan lezen. Gelukkig bestaan er e-readers met licht, vooral omdat het boek dat ik nu lees in het echt een kilo weegt. (De Aardkinderen 4 – Het dal der beloften van Jean Marie Auel: in dit boek heeft Roshario een gebroken bovenarm; om even aan te geven, waarom ik dit deel nu lees).

Maar goed, lezen om in slaap te vallen, wat niet lukte, dus na een uur toch maar m’n bed uit voor een kopje thee en een paar telefoonspelletjes. Eindelijk om 5 uur dacht ik: “Nu kan ik wel slapen.” Toen bedacht een mug rond half 6, dat hij mij wel als landingsplaats kon gebruiken. Weer wakker! Helaas heb ik de mug niet gevonden, dus die heeft waarschijnlijk nog wel rondjes gemaakt, maar met anti-muggenspul heb ik gewonnen. Ik werd om 11 uur wakker.

De reden, dat ik na een week best lekkere nachtrust weer minder slaap, zal vast te maken hebben met de nieuwe oefeningen van de fysio. Vrijdag heeft ze me aan het werk gezet met armbewegingen opzij, naar achteren en naar voren. Mijn hemel, wat een spierpijn levert dat op en wat heb ik weer een doorzettingsvermogen nodig om de oefeningen 3 keer per dag te doen. Pfff.

Dus als ik dan de video van Lenette bekijk, raakt het me, als ze zegt: “Doe wat je kan, doe dát met plezier… wees trots op de kleine dingen die je wel kunt. Die kleine dingen, die je kan. Twee millimeter in plaats van 2 meter, kon je die stap van 2 meter dan? Nee toch? Je kon toch alleen die 2 mm en geniet daar dan van. En verziek je plezier dan niet, omdat het meer had moeten zijn. Dus… doe wat je kan, doe dát met plezier en de rest… pfff.

#DWJKDDMPEDR??? Let it goooo, let it goooo!!! 🙂

Dankjewel, Lenette, voor je inspiratie!

Moguh! YES! Vandaag weer es op Mn yogamatje de zonnegroet gedaan en ZIE! ??? Als je net als ik duf opstond: ff voor de spiegel boksen tegen jeZelf. Je knut. Je kannUt. ??? Fijne dag allemaal. En DWJKDDMPEDR??? let it goooo let it goooo ?

Geplaatst door Lenette van Dongen op vrijdag 1 september 2017

 

Plan in uitvoering

Ik kom net deze afbeelding tegen en het geeft goed weer wat ik dacht over mij en het proces, waarin ik nu zit. Het kwam ter sprake bij de fysio en daarom vind ik het zo van toepassing.

Ik had het over de goede en minder goede dagen en dat het soms zo kan tegenvallen. Kan ik de ene dag iets wel, dan lukt het toch niet de volgende dag… en toen zei zij, dat het herstel met een golvende beweging gaat.

Dus ben ik op zoek gegaan met een doel op een berg. ik bedoel, dat past toch goed bij mijn verhaal? 🙂

 

1 2 3 6