Trots op mijn DWJKDDMPEDR

Als ik ergens trots op ben, dan is het wel op mijn poster. Op 25 augustus nam ik een foto van de lege poster van 70 bij 100 cm (uit een kleurboek).
Ik nam me voor om steeds uurtjes aan verschillende dingen te besteden, onder andere dus aan dit, om mezelf te helpen bij mijn onmacht over de dingen, die ik niet kon.

Van een lege naar een gekleurde poster, die precies vertelt waar ik blij van werd en nu nog wordt:
Doe wat je kan/kunt,
doe dat met plezier
en de rest … Pffffff!

Met dank aan Lenette van Dongen, die me inspireerde tot het doen van die dingen, die ik wél kon en kan!

De tekst, die er origineel op stond, was op zich ook wel van toepassing: “Happiness is not a destination, it’s a way of living”. Maar de nieuwe tekst past nog meer bij mij.
En nu nog beter, de poster is af en mijn botten zijn aan elkaar gegroeid. Ik maak grote stappen vooruit.

De poster met de nieuwe tekst is vandaag af en hangt nu in de huiskamer. Positief, kleurrijk en precies zo als ik in het leven wil staan. Plezier met muziek … en trots!!!

Tonaal en atonaal

Vandaag las ik dit interview met Erik Scherder, bekend als hoogleraar klinische neuropsychologie. Ik lees en bekijk wel vaker via YouTube colleges van de Universiteit van Nederland en dan in het bijzonder van Erik Scherder. Zijn manier van vertellen is inspirerend en heel interessant. Hij heeft duidelijke ideeën over hoe je gezonder zou kunnen denken en zijn, wat je beter wel of juist beter niet kunt doen. Veel van die colleges gaan over het brein.

Het effect van muziek op de hersenen, daar gaat het deze keer over. Dat dat groter is dan gedacht, had ik al eerder gelezen. Op zich nog niets nieuws voor mij.

Van de vorig jaar overleden dirigent Kurt Masur stamt de uitspraak: ‘voor iedere muziekdocent die je ontslaat, moet je honderd politieagenten aannemen’.

Een mooie aanname van Kurt Masur en ook een interessante om over na te denken:
Als je luistert naar muziek waar je van houdt, dan zou je je anders kunnen ontwikkelen. Nog beter is het volgens hem om zelf muziek te leren maken. Je leert dan andere koppelingen maken in je hersenen en op een andere manier te luisteren. Je moet naar mijn idee leren rekening houden met maatgevoel en klankkleuren; en je moet bij samenspelen leren rekening houden met het tempo van een ander en inspelen op wat je hoort.

Als je luistert naar muziek waar je van houdt, ontstaan samenwerkingen in de hersenen.

Het maakt namelijk uit welke soort muziek je beluistert, het heeft effect op je hartfrequentie en je bloeddruk. Er zijn studies naar gedaan. Het hele artikel lezend raak ik het meest geïnteresseerd in het verschil van tonaal en atonaal en zoek het uit. Tonaal is muziek, die we het meest beluisteren, die starten met een bepaalde toon/accoord en daaraan het eind ook weer op uitkomen. Atonaal is muziek, die dat niet doet. Een voorbeeld is dit: ‘Désordre’ Mooie titel voor wat de atonale muziek voor effect op mij heeft.

Dan stelt Scherder de vraag: ‘Bij onderzoek naar het werkgeheugen bij musici en niet-musici is gekeken waar ze het meest door worden afgeleid: door tonale of door atonale muziek op de achtergrond, terwijl ze met iets anders bezig zijn. Wat denk je?’

Tonaal denk ik. En lees verder…

‘Bij musici leidt tonale muziek het meeste af! Dat komt omdat die muziek verwachtingspatronen in werking zet. Hoe gaat dit stukje verder? Wat gebeurt er? Dat bezet de cognitie stukken meer dan bij atonale muziek. Leuk hè?’

Vandaag heb ik weer wat geleerd, het verschil tussen tonaal en atonaal. En weer heb ik een pleidooi gelezen voor het muziekonderwijs. En dat is zeker niet de eerste keer, dus waarom wordt daar dan in de Tweede Kamer niet eens goed over nagedacht? Waarom niet gewoon elke basisschool verplichten om een muziekdocent aan te nemen en het muziekonderwijs te stimuleren? Ik ben voor.

New Scientist: Muziek geeft een beter leven

Link naar YouTube: Universiteit van Nederland

Artikel: Het Parool

Stapelgedicht

Creativiteit met bestaande dingen… in dit geval met de titels van boeken uit je eigen boekenkast. Ik werd van de week uitgedaagd door mijn vriendin Ingeborg met ‘Stapelgedichten maken, doe je mee?

Nou ben ik nog maar net terug van vakantie en omdat veel van de boeken, die ik gelezen heb in e-reader formaat zijn, is dat wat lastig stapelen. 🙂  Maar vandaag ruimde ik de tas met vakantieboeken op en één daarvan heeft de titel ‘Je bent geweldig’ van Jill Mansell.  En dat werd de start van mijn zoeken in mijn stapels boeken.

De wondere weg
 Hoe maak ik van een olifant weer een mug?
Ik wil best wel wat leren maar ik ben geen dom sponsje
De zoektocht
Start vandaag met lichter leven
Search inside yourself
De helende reis
Je ongekende vermogens
Je leven een bron van vreugde
Je bent geweldig.

Dus nu heb ik ook een stapelgedicht gemaakt, zonder rijm, want dat hoeft gelukkig niet. Ik vond het een hele leuke uitdaging en ik ben benieuwd, wie er ook een stapelgedicht kan verzinnen met de boeken in zijn of haar kast. Je kunt het delen via Facebook, Instagram of gewoon hieronder aan mij opsturen. En misschien verzin ik de komende dagen er nog wel eentje.

Rekenen op z’n Japans!

Dat was een leuke rekenles in de laatste week van groep 5, nog maar net 2 weken geleden. Ik heb de kinderen laten rekenen op de Japanse manier. In het kort houdt het in, dat er keersommen worden uitgerekend met het zetten van streepjes en dan die (kruis)punten laten tellen. In de video hieronder de uitleg, die ik ook aan de kinderen liet zien.

Ook kregen de leerlingen een blaadje met de uitleg en op de achterkant had ik een paar sommen neergezet, zodat ze ermee aan het werk konden gaan. De tekst had ik gekopieerd van deze site: LINK

Eerst bekeken de leerlingen de video een keer, ze mochten even vragen stellen en daarna deden ze op een blaadje mee, terwijl ik de video steeds even stopzette, zodat ze de Japanse manier meteen konden meedoen.
Na de uitleg konden ze verder experimenteren of ze konden kiezen voor hun ‘gewone’ rekenwerk, het afmaken van de weektaak (Wereld in getallen).

Hoe het verliep:
De klas die ik het afgelopen jaar mijn klas mocht noemen, is er een met een groot aantal slimmeriken. Bijna alle kinderen gingen ermee verder en verzonnen sommen voor elkaar en kwamen er samen erg goed uit. Een paar minder goede rekenaars haakten na de eerste 3 sommen af en kozen voor de rekentaak.
Eén van de jongens is ook zo’n slimmerik, maar heeft veel moeite met spelling en met het automatiseren van rekensommen in het algemeen. Vraag je aan hem bijvoorbeeld keersommen, dan komt hij er wel uit, als hij de tijd maar heeft.
Vooral die laatste jongen was helemaal enthousiast over de Japanse manier. Toen hij ’s middags thuis kwam, ging hij met zijn moeder op zoek op Youtube en legde haar uit hoe het Japanse rekenen ging. Moeder vertelde, dat ze een blaadje moest pakken en dat ze dus met hem samen alles precies zo moest doen, als we ’s ochtends ook in de klas hadden gedaan. De reden, dat ik dit weet, is dat de moeder er mij ’s avonds over mailde. Heel bijzonder dus.

Reacties:
Op de onderste vraag van het blaadje “Schrijf hieronder wat je van deze Japanse manier vindt en lever je blaadje in bij je leerkracht.” gaven kinderen onder andere deze antwoorden. Niet iedereen leverde zijn blaadje in; de meeste kinderen namen het mee naar huis. 🙂

– Ik vind deze manier van de tafels doen heel erg leuk. Nu kan ik ook moeilijke sommen.
– Ik snapte er eerst niks van, maar met P. kwam ik er wel uit en vond ik het wel leuk.
– Ik vind het leuk, dat ik met kleurtjes de tafels kan uitrekenen.
– Ik vond het te moeilijk.

Conclusie?
De vraag of een kind met dyscalculie hier nu beter mee om kan gaan en nu de tafels beter kan uitrekenen, kan ik niet beantwoorden. Het enige, dat me opviel, was dat de jongen die dus het meeste moeite heeft met deze soort sommen, er het meest enthousiast over was. Met de kleurtjes begreep hij erg goed hoe je een eenvoudige, maar ook een moeilijke keersom kunt uitrekenen. En heel belangrijk, hij had een hele leuke rekenles!

Hier de link naar mijn werkblad, dat ik de kinderen gaf. Voel je vrij om de uitdaging ook een keer aan te gaan, met een hele groep of met een klein groepje kinderen: PDF Japans rekenen werkblad

Creativiteitsontwikkeling in ontwikkeling

We zijn op mijn werk (mijn basisschool) aan het starten met meer aandacht voor de creatieve vakken. Het was iets waar we al tijden meer tijd voor wilden maken, maar geen idee hoe. Alle andere vakken zijn ook zo belangrijk en creatieve ontwikkeling wordt niet getoetst, dus staat al gauw minder hoog op de lijst.
Eerder schreef ik al over de ontwikkeling van de hersenen en wat het zou betekenen om meer tijd en aandacht te besteden aan de rechterhersenhelft, de creatieve kant. In onderstaande video wordt dit ook weer benadrukt, dat dit belangrijk is.
Ondertussen is de vraag al lang niet meer, of we die creatieve ontwikkeling in ons onderwijs gaan invoeren, maar hoe.

Dit filmpje bekeken we met z’n allen bij de introductie van de ideeën van de commissie:
Mark Mieras, wetenschapsjournalist: creativiteitsontwikkeling in het onderwijs:

Kunsteducatie: broodnodig voor het kinderbrein from Kunstgebouw on Vimeo.

Pilot
Daarom is het nog veel gaver/cooler/leuker, dat we na de meivakantie gaan starten met een pilot. We hebben bekeken met een aantal leerkrachten in een werkgroep, hoe we de tijd zó kunnen indelen, dat we tijd maken voor de creatieve vakken. En dat niet alleen, ook wat we kunnen laten vallen en wat we wel iets minder kunnen doen. We zijn op zoek naar een methode, die daarbij past, zodat alle kerndoelen aan bod komen, maar ook een methode, waar we met z’n allen ideeën uit kunnen putten.

Nog mooier is het dat we gebruik gaan maken van elkaars creatieve mogelijkheden. Zo hebben we bedacht, dat elke leerkracht zeker in de pilot doet, waar hij of zij goed in is. De les die je voorbereidt, geef je 4 keer, steeds aan een andere groep. Een nieuw concept is het niet, want er zijn al veel meer scholen en leerkrachten die zo werken, maar bij ons op school is het wel nieuw. Dus yes, we gaan beginnen met tekenen, handvaardigheid, muziek en drama. Op een later tijdstip gaan we bekijken of dit de manier is, waarop we door willen gaan, maar de eerste stappen zijn gemaakt.

Het is fijn, dat we na 3 jaar denken en overleggen nu zo ver zijn. Soms moet een wiel toch echt opnieuw uitgevonden. Op naar de ontwikkeling van de vier intelligenties: op fysiek, emotioneel en spiritueel gebied naast de ontwikkeling van het mentale gebied, waar we op scholen al zo veel tijd aan besteden. Aandacht voor de ontwikkeling van deze 4 gebieden, zodat we steeds beter bereiken, dat kinderen in balans zijn.

Mentaal (IQ), emotioneel (EQ), fysiek (FQ) en spiritueel (SQ).

Interessante links:
1. Cultuurplein – Creativiteitsontwikkeling
2. Universiteit van Nederland – Wat gebeurt er in je hersenen als je muziek luistert?
3. Universiteit van Amsterdam – Creatieve Geest Prijs 2014 – Wie krijgt de prijs?
4. Blog van mezelf: Het effect van muziek
5. Blog van mezelf: Succes, wat je wel of niet ziet…


 

 

 

 

 

 

Later toegevoegd:
David van der Kooij – Het grote vindingrijk boek

1 2 3