Gestaakt!

Vandaag heb ik ook gestaakt voor de verbetering van het primaire onderwijs: meer salaris en minder werkdruk.

Trots op iedereen, die daar ook stond om duidelijk te maken, dat er aandacht moet komen voor de basis van al het onderwijs, voor alle kinderen en voor de toekomst van ons beroep!!!

Hieronder zie je mij tussen alle andere duizenden leraren hard joelen voor ons gezamenlijke doel.

Snappet vlog en meer…

… eerst een interview over het gebruiken van Snappet op mijn werk. En toen werd ik gevraagd voor het maken van een vlog. Wauw!!!Afbeeldingsresultaat voor snappet

Omdat ik dat niet alleen wilde doen, kregen een collega en ik toestemming om samen gisterochtend hier tijd in te steken.
Dus we hebben allerlei shots en foto’s gemaakt van kinderen en natuurlijk van onszelf om een vlog te maken.
Wel fijn, dat we het monteren niet zelf hoeven te doen, want ik weet wel hoeveel tijd daarin gaat zitten. Video’s bewerken kost echt veel tijd, zeg maar per minuut ben je een uur bezig met editen. Het resultaat is er nu nog niet en omdat er kinderen gefilmd zijn, wil ik ook niet zo ongevraagd de vlog hier gaan plaatsen, maar je begrijpt het wel: ik ben echt trots op deze uitdaging. Heel benieuwd naar het eindresultaat…

Het schooljaar is dus weer begonnen en ik heb net de eerste 2 weken erop zitten. Voor het eerst sta ik voor groep 7, dus ook dat is een goede uitdaging. Een nieuwe groep is altijd anders, dan het jaar opstarten in dezelfde groep als het jaar ervoor. Alles opnieuw uitzoeken en me verdiepen in alles wat op mijn pad komt. Dus ja, ook dat kost veel tijd.

Volgende week gaan we staken voor nog een betere CAO en voor het rechttrekken van de ongelijkheid tussen de salarissen van leraren en onszelf. Het kan toch niet zo zijn, dat iemand na 4 jaar HBO niet eens genoeg geld verdient om een huis te kunnen betalen?
Ik strijd niet alleen voor mezelf, want ook mijn 3 zonen willen alle drie het onderwijs in. Dus staken voor de toekomst!!!

Afbeeldingsresultaat voor staken 12 september

Middeleeuws Ter Apel

Een weekendje weg… dat klinkt als goed idee. Alleen was dit weekendje weg echt wel anders dan voor ‘normale’ mensen.

Dit afgelopen weekend ben ik naar het dorpje Ter Apel in Groningen geweest. Wij als Huurlingen van Voorne hebben samen met de Compagnie van Brederode een kampement opgebouwd en mensen van allerlei middeleeuwse dingen laten zien. We doen steeds onze uiterste best om het zo historisch mogelijk te doen. Dus we slapen er in een houten bed met een wollen deken en het eten wordt op het vuur bereid. Heerlijk, dit weekend hoefde ik een keer niet te koken, want daar zorgde de kok van de CVB voor.
Dit keer was ik te vinden op het slagveld. Daar heb ik samen met andere schutters het slagveld onveilig gemaakt. Ik heb namelijk die haakbus en heb hem flink laten knallen. Deze foto hiernaast laat zien, hoe dat eruit ziet.En aan de andere kant van het veld stond Ruud in zijn harnas. Hij moest als aanvoerder de andere mannen aanvoeren en ook nog het gevecht aangaan met de andere aanvoerder. Ruud is de ridder met de rood en gele pluim op zijn helm.

En natuurlijk werd het uiteindelijk een echt slagveld, met gesneuvelden van de ene partij. En dat alles om een niet betaalde belasting… 🙂 Heerlijk, dat naspelen van een niet bestaande veldslag. Daar smaakt een kanonnenbiertje altijd lekker na.

Interview over de Snappet

Een paar weken geleden werd ik geïnterviewd over Snappet. Deze week sta ik in de nieuwsbrief van het SCOH. U kunt het hieronder lezen.

Basisschool De Waterlelie werkt sinds dit jaar met Snappet. Kinderen krijgen spelling, rekenen en taal op de iPad. Groepsleerkracht Nienke Herrewijnen is één van de trekkers van het project en zij is razend enthousiast.

,,Ik kende Snappet al, ik had ervan gehoord, maar op een beurs zag ik pas hoe het werkte. Ik was direct enthousiast’’,  vertelt Nienke. Haar klas mocht een half jaar lang een pilot doen met rekenen en sindsdien is Nienke groot voorstander van Snappet.

Oefensommen op de tablet
Ze legt uit hoe het werkt. ,,Neem een rekenles over rekenen met getallen tot 10.000, bijvoorbeeld.   Ik begin met instructie zoals elke andere les. In plaats van dat kinderen daarna hun werkboek pakken en zelfstandig aan de slag gaan, pakken ze hun tablet en daarop maken ze hun oefensommen.’’

De tablet past het niveau aan, aan het kind. Leerlingen die de sommen goed maken, krijgen moeilijkere sommen. Wie fouten maakt, krijgt herhalingsstof of krijgt sommen op een lager niveau.
,,Als juf zie ik precies wat leerlingen doen. Na tien minuten zie ik wie moeite heeft met de sommen. Die kinderen roep ik dan bij me voor extra instructie. Ik kan dus heel snel reageren, ik hoef niet te wachten tot ik hun werkboek nakijk. Dat is voor de kinderen heel fijn.’’

Onderwijs op niveau
Het enthousiasme van Nienke slaat over op de rest van het team want na een pilot van een half jaar in haar groep, is De Waterlelie afgelopen schooljaar in groep 4 tot en met 8 aan de slag gegaan met Snappet. Naast rekenen zijn ook spelling en taal nu op Snappet. ,,In mei hebben we als team besloten ermee door te gaan. Iedereen is zo enthousiast. Het scheelt veel nakijkwerk en je kunt echt onderwijs op niveau aanbieden. Dat bereik je niet met boeken, werkboeken en schriften. Bovendien merken we dat de kinderen het heel fijn vinden, heel modern.’’

Schrijven blijft belangrijk
Toch is er landelijk ook kritiek op deze manier van lesgeven, het zou slecht zijn voor de ogen van kinderen en bovendien komt het het schrijfonderwijs niet ten goed. Nienke: ,,Ik heb oudere kinderen, die doen op het hbo bijna niets meer met schrijven, alles gaat op de laptop. Natuurlijk moeten jonge kinderen leren schrijven en ook op het vervolgonderwijs is het belangrijk dat studenten meeschrijven, want dan blijft de informatie beter hangen. Maar het netjes schrijven dat vroeger heel belangrijk was, is nu minder van belang. Schrijven blijft belangrijk en heeft onze aandacht.’’

De Waterlelie zal dus zeker niet kiezen om voor alle vakken met Snappet te gaan werken. ,,Voor kinderen is het fijn als je gedurende een schooldag verschillende onderwijsvormen gebruikt, variatie maakt het leuker. De hele dag op de tablet is niets, dan gaat juist het bijzondere ervan af.’’

Link naar site: SCOH

Noorwegen, de toekomst

Wie had dat gedacht? Ik heb een zoon, Afbeeldingsresultaat voor vlag noorwegendie in Noorwegen wil gaan wonen… de zoon, die net als ik in het basisonderwijs wil gaan werken, heeft de liefde van zijn leven gevonden in Bergen.

Ik heb zelf altijd een grote voorliefde voor Noorwegen gehad. Al in 1993 gingen we voor het eerst op rondreis door de bergen, sneeuw, bergpassen en langs watervallen en gletsjers. Geweldig land met een geweldige natuur.
Omdat ik heel graag een keer de Noordkaap wilde zien, leerde ik in 2005-2006 Noors. In de zomer van 2006 waren we na 7 dagen doorrijden aangekomen op het meest Noordelijke puntje van dat langgerekte land. Daarna in 3 weken weer rustig terug. Een geweldige vakantie.
Twee jaar later waren we er weer om nu alleen een rondreis te maken in het onderste deel van Noorwegen om weer de gletsjers te bekijken en te kamperen op de mooiste plekjes.

Het meest grappige was toch wel, dat mijn middelste zoon écht niet meer naar Noorwegen wilde gaan. Het was saai en te ver weg en het brood was er vies. En omdat het reizen met 3 opgroeiende jongens toch wat lastiger was geworden, kwamen we er de afgelopen 10 jaar niet meer terug. Tot de afgelopen zomer, na twee hete zomers in Kroatië. Voor het eerst weer met z’n tweeën en helaas met een valpartij.

Maar mijn zoon wilde zijn minor van de PABO in Noorwegen gaan doen met als doel de natuur de onderzoeken in ‘Nature and glaciers’. Begin augustus vertrok hij en woonde bijna 4 maanden in Stord, een eiland onder Bergen. Naast de studie in het Engels deed hij allerlei spannende dingen als overleven in de natuur, kamperen in het wild, een gletsjer oversteken en hiken. En hij kwam terug met heel verhalen over alle avonturen… en verhalen over een meisje.

Nu, na een half jaar krijgen de plannen steeds vastere vormen. Hij gaat emigreren naar Noorwegen en gaat in Bergen wonen. Hij gaat eerst een jaar allerlei baantjes doen als gidsen in het Engels en daarnaast Noors leren, zodat hij daarna nog een master kan doen daar of al kan gaan werken in het onderwijs daar. Wie had dat gedacht? Ik zeker niet.

Ik wil best wel een keer mee gaan kijken op de school waar hij gaat werken. Ik ben toch wel heel nieuwsgierig naar het onderwijs daar en hoe zij dat invullen. Dus hopelijk kan ik dat in de toekomst gaan bekijken. Want dat ik regelmatig naar Noorwegen zal moeten gaan, is in ieder geval ook deel van mijn toekomst.

1 2 3 24