Na twee jaar…

Vandaag 2 jaar geleden ging ik onderuit, viel achterover en brak daarbij mijn bovenarm/schouder (mijn avontuur). Een lange periode van herstel begon, met heel veel ups en downs, met elke dag een overwinning en natuurlijk ook regelmatig met momenten, dat ik mezelf tegenkwam. In een schriftje hield ik bij hoeveel pijnstillers ik innam en ik schreef er ook elke dag 3 dingen op, die wel waren gelukt of waar ik blij mee was. Dat is mijn manier van omgaan met problemen, hoe lastig iets ook is, me (extra) focussen op wat wel lukt.
Na een half jaar maakte ik daarvan een overzicht en vanaf april dit jaar zijn er allerlei personen, die dit lezen en de andere lezers en lotgenoten steunen elkaar bij hun herstelproces. En daar ben ik toch wel ongelooflijk trots op! Op het moment dat ik dit schrijf, zijn er 100 berichten onder geplaatst. šŸ™‚

Ook nu nog, na twee jaar, krijg ik regelmatig de vraag: “Hoe gaat het nu met je arm?” of “Heb je er nog wel eens last van?”
Het gaat inderdaad supergoed met mij, ik ervaar zo goed als geen last meer van de breuken, maar vooral ook niet meer van alle spieren, die toentertijd gingen protesteren, blokkeerden en vooral me veel pijn bezorgden. Ik denk nu achteraf ook, dat vooral die spieren mij de meeste narigheid hebben gegeven. Voordat die weer allemaal samen hun werk goed deden… Pfff.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is botjes-1024x768.jpg

En omdat de kop van mijn bovenarm eraf was gebroken en ook nog die extra scherf, had ik veel pijn van de pezen en aanhechtingen. Bij elke beweging verkrampte alles. Dat ik me dat nu weer zo goed herinner, is omdat ik net alles heb zitten doorlezen, de wanhoop kan ik daardoor weer terughalen.

Het heeft mij heel veel doorzettingsvermogen gekost, heel veel tijd, heel veel bezoekjes aan de fysiotherapeute. Wat hielp was dit:
– de bezorgdienst van AH šŸ™‚
– mijn man en mijn jongste zoon die alles voor me deden.
– Lenette van Dongen met haar “Blij ei-filmpjes” en de leus ‘DWJKDDMPEDR‘.
– een aantal geliefde personen, die regelmatig langs kwamen en waarbij ik ook mijn verhaal kwijt kon.
– het zwangerschapszwemmen, waar ik als niet-zwangere aan mee mocht doen šŸ™‚
– Mijn behulpzame directrice, die me bleef steunen en me volgde in wat ik vertelde over wat ik wel of niet kon.
– De steun van mijn team, die me bleef helpen.
– Het zwemmen van het afgelopen jaar, toen ik meedeed met ‘Aqua Slank‘ bij zwembad De Schilp. Een half uur conditiezwemmen en een half uur stevig bewegen op muziek. Echt lekker om te doen.

Wat ik nu nog als enige merk, is dat ik bij yoga (en soms bij andere dingen) nog niet helemaal het uithoudingsvermogen terug heb. Als voorbeeld het bij lange periodes van steunen op mijn armen als bij de ‘downward dog’. Dan gaat alles trillen en ik tel dan altijd tot 15, dan stop ik gewoon en ga naar de grond. Maar goed, ook hiermee ben ik gestart met tot 2 tellen, dus waarschijnlijk gaat het me ook nog wel lukken om tot 20 te tellen. Ook het steunen op mijn armen, als mijn handen achter mij geplaatst zijn, is nog lastig. Die spier is korter geworden en kan net iets minder aan. En dat ik geen ster meer ben in zware dozen sjouwen bij een verhuizing zal niemand verbazen, maar dat is dan ook alles.

Dus als ik in procenten uitdruk hoe het nu met me gaat, dan zou ik 98% kunnen zeggen… en dat is al weer meer dan de 90% van een jaar geleden. Dus ja, het gaat goed met me!

2 comments

  • Dank voor de reacties. Foto’s wijzen uit dat de botgroei heel goed is. Maar ook dat het humerus bot nog niet precies op de goede plaats zit. Daarbij moeten de oefeningen met fysio helpen. De mededeling dat ik de arm nooit meer goed recht omhoog zal kunnen krijgen kwam toch fors binnen. Deed mijn verhaal over dit blog en de orthopeed nam het webadres onmiddellijk over en was er blij mee!! Zou het zijn patiĆ«nten vertellen. Heb de foto’s op eigen tel. gezet. Kan ik zelf het verloop volgen. In Januari terugkomen.

    • Je hebt mij toch heel trots en blij gemaakt met jouw vermelding. šŸ˜€
      Wel heel fijn, dat je botaangroei heel goed gaat, dat valt alles mee. En de rest heeft gewoon nog (veel) tijd nodig. Sterkte verder weer!!!
      šŸ’Ŗ Nienke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.