Mijn herstel samengevat

Eind juli brak ik tijdens mijn vakantie mijn bovenarm en schouder. Ik kreeg in het Noors advies om na 10 dagen te gaan pendelen en in Nederland nogmaals een foto te laten maken om te kijken of de breuken niet veranderd waren.
In de eerste 2 weken had ik heel veel pijn, dus maakte ik gebruik van de morfinepillen, paracetamol en heel soms de ibuprofen, die ik van het Noorse ziekenhuis mee had gekregen. Ook kreeg ik in Noorwegen de blauwe sling, die hier in Nederland veel verbazing opleverde. Het voordeel van deze sling was dat mijn arm kon hangen en dat die op zijn plek werd gehouden door de band om mijn middel heen. Ook een groot voordeel van deze sling was, dat je geen nekklachten krijgt door het gewicht!

Wat ik vooral heel lastig vond, was dat ik steeds te horen kreeg, dat het na 6 tot 8 weken wel geheeld zou zijn. De dokter, die me begin augustus in Nederland onderzocht, zei tegen me dat ik op de volgende afspraak in september al een heel eind op weg zou zijn…
Niet dus, wat een valse verwachtingen kreeg ik daarvan en wat was ik teleurgesteld! En hetzelfde idee gaf de bedrijfsarts – die me begin september belde – mij ook. Ik zou na 8 weken wel weer veel kunnen. Begin oktober zag ik het echt niet meer zitten, want wat was er mis met mij? Waarom duurde het dan veel langer? Wat deed ík fout?
Ik kreeg steeds meer behoefte aan praktische informatie. Hoe lang duurt het herstel? Hoe lang duurt het voor ik weer op mijn zij kan slapen? Hoe lang duurt het voordat ik weer pijnloos kan bewegen? Ik zocht op internet naar antwoorden, maar helaas krijg je daar na een paar keer klikken altijd de minst leuke dingen te lezen of las ik weer over diezelfde tijdsperiode van 6 tot 12 weken. Daarbij kwam dat ik in mijn omgeving ook al 5 verschillende verhalen had gehoord over hoe het in ieder geval niet goed was verlopen. Niet fijn, die info, waar je eigenlijk niks mee kunt, maar wel wat met je doet.
Mijn fysiotherapeut legde en legt me gelukkig veel uit, maar zeker in het begin heb ik veel last gehad van mijn eigen weerstand. Ik zal toch wel laten zien, dat ik sneller beter ben… Jaja… Zucht.

Na bijna 4 maanden kregen we van de arts in het ziekenhuis (bij de 5e foto!) pas een duidelijke uitleg. Zij had de tijd en nám de tijd voor ons en onze vragen.
Wat een eyeopeners: Ik snapte nu dat de breuk aan de kop van mijn schouder ervoor heeft gezorgd dat ik niks kon. De aanhechting van de spieren zit daar en bij elke beweging deed dat zeer. Ik snap nu eindelijk, dat 3 maanden herstellen een heel gewone periode is, dat er 6 maanden nodig zijn om weer de meest normale bewegingen te kunnen maken en dat ik moet verwachten pas na een jaar weer alles te kunnen, zoals m’n armen weer echt de lucht in te kunnen gooien… (áls dat al weer kan na deze breuk). En deze informatie klopte voor het eerst wat de fysio ook steeds aan mij uit had gelegd. Nu klopt het plaatje van mijn herstel pas goed en kan ik het ook aan mijn werkgever uitleggen en aan alle anderen met vragen over mijn langdurende herstel.

Omdat ik zelf zo’n behoefte had aan informatie, schrijf ik hier mijn ervaringen op. Ik hoop dat dit voor iemand anders juist weer een hulp kan zijn om de situatie te vergelijken en duidelijk maakt, wat je kunt verwachten. Natuurlijk, elke breuk is anders en elk herstel verloopt anders, maar de arts, die me uitleg gaf na bijna 4 maanden, en mijn fysiotherapeut hebben me laten weten, dat mijn herstel werkelijk verloopt als te verwachten is. En dat gaf mij voor het eerst echt rust. En dat wens ik jou ook toe.

Hieronder in schema gebracht hoe mijn herstel verliep:

Tijd Wat… Medicatie
Dag 0
(25 juli)
– Schouder gebroken, breuk in de proximale humerus. Eerst denken ze dat het uit de kom is. (mijn avontuur)
– De eerste dagen kan ik niets zonder hulp. Na 3 dagen weer voor het eerst naar de wc. Douchen kan niet zonder hulp.
– Zittend slapen in de campingstoel, zeker niet te ver achterover.
Medicijnen van de arts zorgen voor pijnbestrijding. Ik slaap een halve nacht in het ziekenhuis en ik word gedoucht.

Sling gekregen.

Na 1 week – Waanzinnige blauwe plekken op mijn arm op de foto gezet. Ik kan niks zonder hulp, behalve naar de wc dan.
– Mijn man moet alles doen: tent leeghalen en afbreken, auto rijden, tent opzetten en koken… zo gaan we weer naar huis.
Morfinepillen alleen als het slapen niet gaat. Paracetamol elke dag 4×1000 mg.
Na 2 weken
(7 augustus)
– De 2e foto is in Nederland ter controle van de breuk. Er is niets veranderd, dus het herstel gaat goed.
– Thuis slaap ik in mijn bed, maar ook daar met het hoofdeinde omhoog. Als het niet gaat, slaap ik zittend in de kampeerstoel
(in de huiskamer).
– Pendelen (ronddraaien van de schouder of arm) durf ik niet alleen.
Geen morfine meer geslikt, wel nog heel vaak 1000 mg paracetamol, zeker bij het slapen.
Na iets meer dan 2 weken – De eerste keer fysiotherapie, erg goed voor mijn zelfvertrouwen en voor het leren pendelen. Napijn heb ik wel na de oefeningen. Dat duurt rustig de hele avond en soms ook ’s nachts.
– Pijn bij onverwachte bewegingen.
– Voor het eerst alleen gedoucht.
Paracetamol is vaak nodig, ik probeer vaker alleen de 500 mg te gebruiken.
Na 6 weken
(7 sept)
De 3e foto laat zien, dat het nog niet aan elkaar zit. Ik moet nog veel meer geduld hebben. De arts begrijpt mijn verdriet niet.
Slapen kan alleen op mijn rug met allerlei kussentjes naast m’n arm en een kussen onder m’n knieën. Ik leg opgerolde handdoeken naast mijn hoofd om slapend omdraaien te voorkomen, want dat doet zeer!
Ik kan mijn arm niet meer strekken zonder pijn. Mijn pols is ook stijf. Ik leer dat alles met elkaar samenhangt, van mijn vingerkootjes tot aan mijn ruggengraat. Pfff.
Napijn na bijna elke fysio en als ik zelf oefen. Als ik teveel doe, is mijn arm of schouder warm en koel ik die plek met het coldpack en moet ik 2 tot 3 dagen echt rustig aandoen.

Weer veel paracetamol is nodig.

Na 8 weken
(18 sept)
– Ik werk 3 uurtjes op een studiedag. Ik let niet genoeg op mijn houding en ben daarna 3 dagen kapot van en heb heel veel pijn. Het leert me, dat werken nog geen optie is.
– Ik slaap geen nacht door, want als ik wakker word, wil ik eruit. Ik moet even bewegen en vaak drink ik een kop thee en eet een banaan. Na een uur of anderhalf uur weer naar bed. Gebroken nachten dus.
– Ik loop tegen mijn onmacht aan, omdat ik zo goed als niks kan. Ik wil te veel.
Paracetamol is nog steeds nodig. De pot met de 100 tabletten van 1000 mg paracetamol wordt steeds leger.

De ibuprofen gebruik ik zo min mogelijk.

Na 9 weken – Ik strek onder begeleiding van mijn fysio mijn arm steeds vaker en beter. Ik krijg mijn elleboog weer recht. Ik oefen het uithangen van mijn arm, het pendelen en let vooral op de houding van mijn nek, schouderbladen en rug. Ontspannen is heel belangrijk!
– De kampeerstoel verdwijnt uit de kamer, die is niet meer nodig. De sling vervang ik door vrolijkere sjaals met een knoop in de onderkant.
Ik varieer paracetamol van 500 mg en 1000 mg, naar gelang van de hoeveelheid pijn.
Na 10 weken
(2 oktober)
– De 4e foto: De rechte breuk onder de kop van mijn schouder is bijna onzichtbaar geworden. Die lijnen zijn vervaagd. Zou ik alleen deze breuk hebben gehad, dan kon ik vanaf dit moment weer starten met belasten. Nu krijg ik het advies dit over 3 weken langzaam te gaan starten. Onmacht… De pot van 100 pillen paracetamol is leeg.
Na 12 weken
(17 oktober)
Gesprek met de Arbo-arts, dat heel raar verloopt.
– Ik erger me aan de rommel in huis en pak de stofzuiger. Die staat niet lang aan… helaas.
Na de 13e week – Het bewegen gaat ineens beter, ik ervaar minder pijn en durf steeds een beetje meer.
– Ik lig voor het eerst een half uur op mijn zij en dat gaat steeds een beetje langer en beter, ook slapend! Wel met hulp van kussens en kussentjes, maar toch…
– Doorslapen lukt nog niet, want van elke beweging word ik wakker.
Regelmatig nog 500 mg paracetamol nodig.
14 weken
(1 nov)
– Bij de fysiotherapeut leer ik op de crosstrainer te staan. Spannend! Een paar dagen later voor het eerst op de roeimachine.
– Ik neem me voor elke week 2 keer extra te gaan. Werken aan uithoudingsvermogen, spierkracht en coördinatie is begonnen.
Na elke oefendag heb ik paracetamol nodig. Soms word ik er moedeloos van.
15 weken
(9 nov)
– Voor het eerst in maanden heb ik 3 nachten achter elkaar doorgeslapen! Ik heb daarvoor een groot en een klein kussen nodig. En… voor het eerst weer lepeltje-lepeltje gelegen met mijn vent.
– Ik leg op school uit, dat fysio en werken op één dag geen combi is vanwege de napijn. Lastig hoor, om begrip te blijven vragen. (15 weken)
Ik merk op, dat ik steeds meer veerkracht krijg.

Napijn duurt nu nog 1 dag en soms nog iets langer.

Na 16 weken
(13 nov)
– De 5e foto laat zien dat alle lijnen steeds meer vervagen. De breuk moet nog wel verder dichtgroeien. Wel mag ik mijn arm weer gaan belasten! En wat krijgen we dit keer een goede uitleg van deze arts! Zo blij mee!
– Samen met mijn vent rijd ik mijn eerste kilometers met de auto. Zo fijn, ik heb mijn onafhankelijkheid terug en kan weer zelf naar mijn werk heen en weer.
Enthousiast te veel gedaan. Jammer, weer een dag niks doen en paracetamol nodig.
Na 18 weken
(28 nov)
Tweede keer naar de bedrijfsarts, die me voor 100% aan het werk wil zetten. Gelukkig heb ik zelf al met mijn leidinggevende een opbouw in uren gemaakt tot de kerstvakantie. Daarmee ben ik haar dus voor en ga ik na de kerstvakantie pas voor 100% aan het werk.
– De fysio is stomverbaasd over de vooruitgang die ik in mijn beweging maak. Door elke dag minimaal 3 keer oefenen en elke week 2 keer extra naar de fysio-sportruimte te gaan, ben ook ik erg trots op mijn vorderingen.
– De eerste keer dat ik 4 dagen doorslaap en niet ga spoken. Wat een verschil maakt het dat ik goed uitgerust aan de dag begin.
Napijn hoort er vaak bij.

Op mijn werk vergeet ik vaak mijn houding en oefeningen. Dan kom ik gesloopt thuis en stort daar in.

Na 20 weken
(12 dec)
– Ik slaap eindelijk weer goed. Wat ga ik me daar ook beter door voelen, niet steeds zo’n wandelend wrak te zijn. Eén keer per week ga ik nog mijn bed uit voor een kop thee en een banaan.
– Ik werk elke week een beetje meer en langer tot 5 uur per dag. Dat geeft me tijd voor de fysio en het extra oefenen in hun sportzaal.
Na 23 weken
(2 januari)
Elke dag een stuk wandelen, werken aan mijn conditie en elke dag minimaal 3 keer mijn armen de lucht in. Oefenen, oefenen, oefenen!
– Ik kom steeds hoger dan de T met mijn armen.
Na 24 weken
(8 januari)
– Ik ga weer fulltime voor de klas (3 dagen per week). Wat ben ik moe, die eerste week.
– En heel stijf na 3 dagen werken. Ik moet nog meer letten op het ontspannen na elke activiteit, krijg ik van de fysio te horen.
Na 25 weken
(15 januari)
Deze week nog twee keer fysio, maar het bewegen gaat met grote sprongen vooruit. Daarom vanaf volgende week nog maar één keer p.w. naar de fysiotherapeut.
Na 26 weken

(25 januari, precies na een half jaar)

– De 6e foto in het ziekenhuis. Wat ziet het er goed dichtgegroeid uit. Het gat tussen de splinter en de rest van mijn bovenarm is helemaal overbrugd.
– Ik hoef niet meer terug te komen, behalve als ik een belemmering in mijn beweging houd of een andere twijfel heb.
– Ik krijg het advies om te gaan zwemmen.
2 tot 3 keer per week nog wel paracetamol nodig, als ik te veel heb gedaan of na de fysio.
Mijn wensen van een half jaar geleden zien er nu zo uit:

Link naar uitdagingen

– Uitrekken gaat steeds beter, helaas nog niet ongegeneerd. Rustig aan…
– Een staartje in mijn haar doen lukt wel, maar het ziet er niet netjes uit… nog even geduld.
– Ik kan weer op mijn rechterzij slapen, op mijn linkerzij nog niet. Maar slapen, dat doe ik weer!
– Ik ga weer starten met yoga (maar dan wel de easy yoga) vanaf 1 februari en ga kijken wat ik wel en wat ik nog niet kan.
– Ik krijg mijn armen met heel veel concentratie weer boven mijn hoofd.
Belangrijk: Blijf letten op ontspannen, na elke actie denken aan de hoogte van mijn schouder en het aanspannen van mijn rugspieren.

Nuttige links:
Leefregels: https://www.nijsmellinghe.nl/849/leefregels-na-ontslag-humerus-fractuur
Uitleg 1: https://www.trauma.nl/pub/letsel/gebroken-bovenarm-ter-hoogte-van-de-schouder
Uitleg 2:https://www.fysiodouma.nl/wiki/proximale-humerusfractuur/
Botfragment: http://fysiotherapiemiddenweg.nl/nieuws/behandeling-van-de-gebroken-schouder/

Deze sling is een aanrader. Niet af doen in de eerste 2 weken, alleen bij het douchen. Beweeg wel je pols heel regelmatig, haal die er dus steeds even uit.
http://www.gipskamer.com/upload/catalogue/files/19/tricodur%20gilchrist.pdf (in het wit)

Wat is een proximale humerusfractuur?
De humerus is één van de lange botten in de arm. Het onderste, deel is onderdeel van het ellebooggewricht. Het bovenste (proximale) bot maakt deel uit van het schoudergewricht.
Bij een traumatische gebeurtenis zoals een val is elk deel van de humerus vatbaar voor letsel. Andere botten, waaronder het sleutelbeen of het schouderblad kunnen ook letsel oplopen. Een proximale humerusfractuur is extra zorgelijk door zijn locatie in de buurt van andere belangrijke structuren, zoals de rotatormanchet spieren, de brachiale plexus (een knooppunt van zenuwen vanuit de nek die de arm bezenuwen) en bepaalde weefsels in het kapsel van het schoudergewricht. In de meeste gevallen bepalen de houding van de arm en het lichaam op het moment van het trauma hoe de botten breken.

95 comments

  • Tanja

    Hier weer een berichtje voor alle lotgenoten.

    Ik ben nu 3 maanden na mijn operatie (plaat en 9 schroeven) en revalideer sinds 6 weken.
    Dit doe ik 2 x per week bij de fysio.
    Mijn herstel gaat zo ontzettend goed dat ik per 8 juli 3 x 6 uur ga en mag werken.
    Zowel de orthopeed als de fysio hebben dit snelle herstel niet eerder meegemaakt en dus ook niet verwacht.
    Ook heb ik geen pijn na bezoek aan fysio en pijnstilling slik ik al weken niet.
    Ik oefen dagelijks veel met katrol en met armen hoog strekken boven mijn hoofd en zijwaarts.
    Dit gaat allemaal vrij soepel.
    Ik heb nog maar een kleine beperking maar men (orthopeed/fysio)verwacht dat dat binnen twee tot drie maanden ook is hersteld en dat ik waarschijnlijk niet 90 maar 100% herstel van deze nare blessure.
    Mijn werkuren ga ik opbouwen in de komende weken en vanaf 10 augustus ( ik werk ook weekenden)mag ik weer 100% werken.

    Ik hoop dat iedereen die nu nog bezig is met revalidatie en het soms even niet meer ziet zitten van mijn verhaal positieve energie opdoet.

    • Hallo Tanja dus jij kunt je arm alwel weer gestrekt omhoog krijgen . Knap hoor dat lukt mij nog niet heb nu ook een katrol van de fysio mee gekregen om te oefenen.Maar dat lukt mij nog niet echt,hopelijk komt dit ooit weer goed. Zijwaarts met de arm is ook nog beperkt,zoals een beker of glas op tafel zetten lukt helemaal nog niet.Autodeur dicht trekken gaat ook erg moeizaam.De kracht heb ik daar nog niet voor. Ben vorige week van 2 naar 1 x fysio gegaan en ik oefen thuis 3 x per dag ongeveer 20 minuten gaat bij sommige oefeningen heel zwaar.Vooral met je hand omhoog lopen gaat nog heel zwaar. Ga nu van 8 uur werken naar 16 uur werken met hulp van collega naast mij voor de zwaardere werkzaamheden te doen.
      Ik wou dit zelf weer proberen, mijn fysiotherapeut zei denk er om dat je het niet over belasten gaat.Dat ben ik ook niet van plan anders wordt het nooit weer klaar. Maandag begin ik weer dus ben benieuwd hoe het gaat. Donderdag krijg ik nog de botdichtheidsonderzoek dus ben benieuwd wat daar nog uit komt. Krijg niet gelijk de uitslag begreep ik . Nou zijn jullie weer even op de hoogte van mij,en ik wens jullie allen een heel goed herstel toe en tot de volgende keer.

      • Veronique

        Hallo Wilma,
        Waar ik veel baat bij heb is zwemmen. Ik ga na de fysio 2x per week zwemmen . Dit is onbelast. Wat ook goed is is aqua joggen . Je doet dan toch al veel oefeningen in het water. Daarnaast heb ik van dr fysio de app: PhysiApp gekregen. Zij heeft hier een aantal oefeningen voor mij op geselecteerd. Ik krijg mijn arm wel omhoog, maar helemaal gestrekt niet. Jan wel met beide armen mijn haren wassen . Daarnaast heb ik toch nog 2x per 24 uur paracetamol nodig . Voor de hand heb ik een goede oefening gekregen: een natte spons steeds uitknijpen. De kracht in mijn hand is daardoor ook verbetert . Veel sterkte , het komt goed!

        • Marianne

          Ieders herstel verloopt op eigen wijze en raak niet in paniek als je leest dat bij de een het sneller gaat. Heb vertrouwen in je eigen lijf! En kijk eens wat voor verschil het al is met het begin! Het duurt gewoon lang, meestal een jaar is mij door meerdere professionals uitgelegd. Ik krijg mijn arm alleen met hulp omhoog en dan niet eens maximaal doordat bij mij de boel is gaan verkleven. Ook ik ben nu gaan zwemmen en dat is heerlijk! Fysio is sinds deze week naar 1 keer per week.
          Maar ook ik heb er nog steeds om de zoveel dagen een dag bijzitten dat ik meer pijn heb, het gewoon niet fijn aanvoelt en er weer vocht in zit. Heel frustrerend maar hoort er allemaal bij. Succes allemaal!

      • Tanja

        Hoi Wilma,

        Ik heb je bericht gelezen.
        Is het niet handiger om 2 x in de week fysiotherapie te doen? Ik ga nog 2 x en over een maand afbouwen naar 1 x.
        Ik oefen zelf gedurende de dag. Geen 20 minuten maar hooguit 8 minuten per keer.
        Ik had ook een botontkalkingsonderzoek gehad en kreeg aansluitend de uitslag van de arts. Dat was wel fijn. Meestal moet je 1 a 2 weken wachten.
        Ik weet niet of naast jouw breuken jouw pezen waren afgescheurd tijdens je val want als dat zo is kan het herstel minder snel gaan. Bij mij was alles nog in tact en dat scheelt een hoop volgens de trauma arts.
        Daarnaast herstelt de een sneller dan de ander. Dat geluk heb ik😇
        Het is gewoon een vreselijk nare blessure maar ook bij jou gaat het weer goed komen hoor.

        Succes met je onderzoek donderdag en geef de moed niet op.

      • Hee Wilma,
        Elke stap is er één. Ik heb de opsomming in mijn blog geschreven na een half jaar, toen ik weer aardig een aantal bewegingen kon doen. Na een jaar was ik heel tevreden over al mijn vorderingen. Die tijd moet je jezelf zeker gunnen, ook al zijn anderen sneller, dit is blijkbaar de tijd, die de gemiddelde persoon met een gebroken schouder/bovenarm nodig heeft om te herstellen. En natuurlijk gaat bij sommige mensen het herstel sneller en dat kan met zoveel factoren te maken hebben… (hoeveel je al aan sport of yoga deed, of er spieren zijn afgescheurd, hoeveel breuklijnen er zijn en nog veel meer van dit soort verschillen)
        Ik hoop dat je elke dag weer blijft kijken naar wat er wel lukt en wat weer een beetje beter gaat. Daar wens ik je heel veel succes bij, want dat is soms lastig… <3
        Nienke

  • Bewonderenswaard hoe je de moed niet verliest bij zo’n langdurig herstel. Er zijn ook een hele sloot medicamenten bij komen kijken. Je fysiotherapeut kan inderdaad trots op je zijn. Hopelijk heb je dat advies over zwemmen opgevolgd. Het is echt de beste training zonder dat je iets forceert. Heel veel sterkte.

  • Eva

    Hi dames,
    ‘Grappig’ om alle verschillende ervaringen te lezen en dan te realiseren dat ik best snel herstel. Wellicht ook omdat ik niet geopereerd ben. De fysio gaf al aan dat ik daar blij om mocht zijn.
    Met 4 weken al zonder sling, ook liever niet meer dragen alleen als ik bijvoorbeeld in een erg drukke omgeving ben zodat mensen zien dat ik iets mankeer.
    Waar ik 2 weken geleden mijn hand nog niet bij mijn mond kon krijgen, lukte het mij vanochtend al om mijn haren te wassen. Niet zo stevig als met mijn gezonde arm natuurlijk.
    In tegenstelling tot de fysiotherapeut van Marianne geeft mijn fysio geen beperking tot computergebruik. Op geleide van pijn en gezond verstand gebruiken. Een uur is dan lang genoeg. Pijnstillers bijna niet meer nodig (nu dan even ivm een wortelkanaalbehandeling aan door ongeval beschadigde tand) en ik kan met voldoende ondersteuning nu ook op mijn zij slapen ipv alleen maar half zittend.
    Autorijden en fietsen durf ik nog niet aan en wordt ook afgeraden.

    Fijn weekend

    • Janet

      Dag dames, op zoek naar info over herstel humerus fracturen…Ik heb nl eind maart niet één maar beide bovenarmen gebroken. Eentje geopereerd en de ander hangen in een sling. Nu 10 weken verder en word af en toe zo moedeloos. Duurt allemaal zo lang… Haal met beide de 90 graden nog niet en oefen me helemaal suf met de fysio aan huis.
      Maar als ik me vergelijk met jullie verhalen, zie ik wel een zelfde soort verloop en weet dat ik dus rustig moet blijven…
      Groeten, Janet

      • Haai Eva, twee armen gebroken, dat lijkt me helemaal onhandig, zeg. Ik kan me zo goed voorstellen, dat je er soms moedeloos van wordt. Ik kan alleen maar aan je denken en je in gedachten steunen! Dus weet dat ik dat zal doen. En mocht je vragen hebben, dan kun je die hier ook kwijt. Er zijn ondertussen genoeg mensen, die je ideeën kunnen geven.
        Succes en veel sterkte!!! Nienke

      • Tanja

        Hoi Janer,

        Wat een ellende zeg,2 armen gebroken.
        Ik snap dat je er moedeloos van wordt.
        Dat werd ik al van 1 gebroken bovenarm.
        Heb geduld en oefen. Je zal merken dat je straks wel voorbij die 90 graden komt.
        Het is een lang hersteltraject. Maar over een jaar kijk je er op terug en dan ben je de
        ellende weer redelijk kwijt.

        Heel veel succes en beterschap.

      • veronique

        Dag Janet
        wat een ellende. Het is inderdaad veel geduld hebben. Mijn arm gaat beter. Kan ze boven mijn hoofdtillen, enigszins nog wel stijf aanvoelend en wat beperkt in het schoudergewricht. Wel heb ik nog steeds last van een dikken hand en voelt ook warmer aan. Wat erg goed doet als is zwemmen, dus zodra je dit kan zou ik er zeker mee starten. Je kunt dan onbelast oefenen.
        Fijn om elkaar op de hoogte te houden

        • Janet

          Dag allemaal, weer ff een berichtje van de twee gebroken bovenarmen 🙂 Gaat gestaag vooruit, mij natuurlijk niet snel genoeg… maar het is heel helpend om iedere week te kijken wat me nu lukt en die week daarvoor nog niet. Als ik alle reacties lees, herstellen we globaal allemaal volgens dezelfde trend. Een beetje verschil in tempo, maar we komen er wel! Ik na 14 weken voorzichtig weer op de fiets, net ff autogereden dus ga gelukkig steeds meer uit de patiënten-modus. Paar uurtjes per dag werken, dus net als de Oranje dames – > Ik kom er aan 😉
          Verheug me op de vakantie straks en de Griekse zwembaden waar ik met het trainingsprogramma van de fysio lekker doorga met oefenen.
          Sterkte allemaal en geniet van alle stapjes vooruit.
          Janet

          • Tanja

            Hoi Janet,

            Fijn te lezen dat je gestaag vooruit gaat.
            En twee gebroken bovenarmen is echt vreselijk lijkt mij.
            Een is al erg zat😜
            Dan is het helemaal knap dat je alweer op de fiets zit en zelfs auto hebt gereden.
            Ook fijn om weer wat aan het werk te zijn he!!

            Ik wens je een hele fijne vakantie en lekker oefenen in het Griekse water.
            Je zal zien dat je daar ook weer verder herstelt.

            Tanja

    • Tanja

      Hoi Eva,

      Fijn te lezen dat je voorspoedig gaat.
      Ik denk idd ook dat het sneller gaat omdat je niet geopereerd bent, en gelukkig maar.
      Bij een operatie worden je spieren en pezen opzij gelegd en daarna mag je de arm 6 weken niet bewegen. Vervolgens een plaat en een aantal schroeven in je bot. Daar word je niet vrolijker van.
      Je kan je voorstellen dat alles dan weer opnieuw opgebouwd moet worden.

      Ik begrijp dat 1 uur achter de computer lang genoeg is!
      Ik moet 19 juni terug naar de trauma arts en hoop dat ik dan halve dagen mag werken ( licht administratief). Eerst maar even afwachten wat hij van mijn resultaten vindt😉

      De sling draag ik een week of twee niet meer, ook niet meer in de drukte.
      Je moet weer vertrouwen krijgen in je lichaamen dat is soms best lastig.

      Een goed herstel en tot lezens

    • Hoi allemaal ik heb 11 maart mijn linkerbovenarm gebroken, ben languit op straat gevallen bleef achter een klinker haken. Heb toen eerst 1.5 week met een sling omgelopen.Heb erg veel pijn er aan gehad,om de 3/4 uur paracetamol en ibuprofen van 400 Mg erbij moeten slikken. En dit was toen nog afzien.
      Na 11 dagen moest ik toch nog geopereerd worden omdat de botten niet waren aangegroeid dus 22 maart als nog geopereerd,want mijn arm was op 4 plaatsen gebroken dus ik heb er 7 schroeven in gekregen. Heb 2 dagen in ziekenhuis gelegen,ook omdat ik verhoging had,en dan mag je niet naar huis . Na de operatie heb ik 4x per dag 2 paracetamol gehad en gelijker aan na 3 x per 2 paracetamol enz en nu helemaal niets meer. De pijn na de operatie was ook wel veel minder in vergelijkbaar met toen hij gebroken was,toen vond ik het veel pijnlijker. Tussentijds nog foto van de arm gehad,en dat zag er goed ik.
      16 april ben ik begonnen met fysio 2 x per week,en 2 x per dag thuis oefeningen doen.Mijn fysio dacht dat ik 3 mnden nodig zou hebben voor herstel. Inmiddels moest ik 6 mei naar de bedrijfsarts ,ik werk nl in de zorg dus zwaar werk.Mijn bedrijfsarts was heel meegaand met mij en zei ook je mag niet tillen trekken duwen enz. Probeer maar 2 x 2 uur op het werk lichtewerkzaamheden te doen, Heb dit naar een week i.o.m mijn leidinggevende naar 1 x 4 uur opgebouwd anders was het niet de moeite waard vond ik qua de werkzaamheden. Dit ging redelijk goed, om dit langzaam aan op te bouwen. Vanaf 11 mei ( 9 weken geleden) ben ik weer gaan auto rijden, ging nog wel wat moeilijk maar ik wou niet afhankelijk zijn voor vervoer naar mijn werk. En vanaf 4 juni heb ik mijn werkzaamheden tot 8 uur opgebouwd alleen nog maar lichte werkzaamheden. Zoals baxterrollen op de etage’s rond brengen,kantoor werkzaamheden enz.
      Op 23 mei had ik de 90 graden passief al bereikt met mijn arm en dat na 11x fysio dat vond ik al heel knap van mezelf. Hij was dan ook heel tevreden over mij en zei dat ik het goed deed. 7 juni was het 11 weken geleden dat ik geopereerd ben. Met de fysio gaat het ook aardig goed, heb alleen nog spanning in mijn linker schouder zitten en ik kan mijn arm nog niet helemaal de lucht in krijgen. Dit kan ook nog wel even duren begreep ik, ben nu bezig met het opbouwen van krachtoefeningen, maar dat valt mij nog wel heel zwaar. Maar goed dat zal ook wel weer goed komen denk ik. Vrijdag 14 juni ging ik na zh voor botdichtheids onderzoek,maar omdat de Dexa scan maar 1x per week aanwezig was, kreeg ik eerst een intake gesprek en een bloedonderzoek. Dus moet ik nog een x terug. Aansluitend had ik nog een afspraak met de chirurg die mij geopereerd had. Hij heeft even de foto van 6 mei nog bekeken en de oefeningen die ik nu met mijn arm kon doen. Daarbij zei hij ook dat er nog spanning in mijn schouderblad zat, dmv rek en strekoefeningen zal dit dan ook wel beter worden zei hij en krachtsoefeningen doen indien dit kan. Verder mocht ik na 3 mnden nog wel terug komen voor een functiecontrole zei hij, maar was niet verplicht. Ik dacht ook dan kan ik dit beter aan mijn fysiotherapeut vragen, die weet dat dan beter. Maar goed ben nu 14 x naar de fysio geweest,en wat ik tot nu toe heb bereikt vindt ik al heel wat. Heb nog wel steeds irritatie in mijn bovenarm prikt soms wat. Dit blijkt bindweefsel te zijn die moet aan groeien dit duurt een half jaar tot een jaar zei de arts in het zh nog. En later op de dag voelt mijn arm wat zwaar aan,maar we gaan nog even door met fysio, dus zal denk ik ook wel weer goed komen. Dus ben verder in afwachting ook nog voor de botdichtheids onderzoek. Een heel verhaal maar ik vond het heel erg leuk om jullie reactie’s te lezen. Omdat er niet veel bekendheid hier over wordt gegeven hoe ieder dit aanvaard.

      • Hee Wilma,
        een heel verhaal, dus je hebt al het nodige achter de rug. Als ik het goed zie, ben je nu 14 weken verder, dus ik denk dat je inderdaad al een boel bereikt hebt.
        Sterkte voor de volgende weken, neem vooral de tijd om te herstellen . Te snel met zwaar werk beginnen, zoals jij in de zorg doet, is geen goed idee. Vooral luisteren naar je lichaam en inderdaad naar de fysio, die er dichtbij betrokken is.

        groetjes van Nienke

      • Tanja

        Hoi Wilma,

        Ik heb 14 maart mijn linkerbovenarm gebroken. 3 breuken in de kop.
        27 maart geopereerd en een plaat met 9 schroeven erin.
        Gezien jouw verhaal maak je grote stappen en dat is erg fijn.
        Ik kom net bij de fysio vandaan. Ga ook 2 x per week en om de 2 uur oefen ik thuis.
        Krijg mijn arm gestrekt naar boven en nu ook mijn arm liggend onder mijn hoofd.
        De fysio is er erg over te spreken. Maar ik zal nog zeker driekwart jaar erheen moeten
        voor een goed herstel ( inschatting is 95%).
        Ik ben meestal wel een beetje naar als ik terugkom van de fysio.
        Ik lees ook dat je weer auto rijdt. Dat,doe ik ook maar merk toch dat mijn arm gevoelig is. Heb jij daar ook last van?
        19 juni moet ik terug voor foto en controle in het ziekenhuis . Ben benieuwd.
        Ik heb ook een botontkalkingsonderzoek gehad. Aansluitend de uitslag.
        Perfecte botten. Heb dus vette pech gehad.
        Ik hoop vanaf 24 juni halve dagen te mogen werken.

        Succes met je verdere herstel

        • Hoi Tanja jij dus al zo ver dat je arm naar boven kan uitstrekken knap hoor . Ik kom ook net bij de fysio weg. Heb nu krachtoefeningen gedaan met een beetje gewicht aan zo’n katrol. Dit ging redelijk. En ik moest vandaag op de knieën zitten steunend op beide handen. En om en om zo ver strekken met de arm naar voren als ik kon. Valt nog niet mee. Met auto rijden valt het wel mee krijg mijn arm aardig goed gestrekt voor ongeveer 5-10 min dan weer anders vast pakken. Donderdag weer na fysio dus dan weer verder kijken wat we gaan doen. Jij ook nog heel veel succes met het oefenen hoor. Groetjes Wilma.

          • Marianne

            Dag allemaal! Ook ik moet nog een afspraak maken voor een dexa scan, alles op zijn tijd. Vanmorgen weer fysiotherapie gehad en er zit schot in de zaak! Mocht weer fietsen! Dus net een klein blokje om, toen werd mijn arm moe. Het is voor mij nu 11 weken geleden en weefsels beginnen aardig te herstellen, verwachting van fysio is dat dat nog week of twee duurt en daarna wordt het vooral weer kracht opbouwen. Qua werk ander verhaal. Dat is nog te belastend en put me helemaal uit.

          • Tanja

            Hoi Wilma,

            Tip
            Ik heb bij een doe het zelf winkel een katrol gehaald met een touw.
            Die heb ik bevestigd aan het plafond.
            Zo kan ik thuis oefenen. Met mijn rechterarm trek ik mijn aangedane linker arm omhoog. 3/x daags 15 x en dat helpt heel goed.
            Alles wel op geleide van pijn uiteraard.
            We komen er wel hoor. Het heeft alleen tijd nodig😜

            Gr, Tanja

    • janet

      Hoi dames
      Even een vraag naar tips voor ontspanning. Ben ook voorzichtig begonnen met paar uurtjes werk. Reis met ov want fietsen en autorijden lukt nog niet. Nu merk ik dat het vele oefenen, werken en vaak niet zo’n goede houding (schouders te hoog) in toenemende mate stijfheid en spierpijn opleveren. Wat doen/deden jullie om het bovenlichaam en de armen te ontspannen. Alle tips zijn welkom!
      Groeten Janet

      • Esra

        HoiJanet,
        Klopt, heb ik ook die stijve spieren, voornamelijk in mijn nek en schouders. Wat mij helpt is echt een uurtje liggen op de bank.
        Bij mij maakt de fysio elke keer deze alleen even los dmv massage. Desondanks herken ik deze klachten ook. Liggen is bij mij het enige wat echt helpt je om weer wat te ontspannen.

        Succes met je herstel!

        • Marianne

          Beste Janet, bij mij helpt regelmatig liggen ook het beste, langzamerhand bloed irritant want ben verder niet moe, maar ik heb gemerkt als ik dat consequent doe, ik niet het gevoel eind van de dag heb dat alles aan mijn nek hangt. En ik ben sinds twee weken gestart met acupunctuur.

      • Tanja

        Hoi Janet,

        Ik zit nu 3 maanden na mijn operatie.
        Kan mijn arm (bijna gestrekt) boven mijn hoofd krijgen en slik geen pijnstillers meer sinds 1,5 maand.
        Van stijfheid heb ik geen last dus tips heb ik helaas niet.

        Ik wordt per taxi naar mijn werk gereden en weer terug. Dat scheelt ook een hoop.

        Veel beterschap en hou je haaks.

        Tanja

        • Veronique

          Hallo Dames,
          Het verloop is toch allemaal wat wisselend . Ik zit nu op mijn 16 e week . Ik heb geen last van mijn nek en schouder stijfheid . Echter ik kan nog niet zonder pijnstillers . Gebruik nog 2 x 1000 paracetamol. Ik vind het lastig om goed te doseren met belasting van de arm. Jeheb gauw de neiging meer te doen en dat moet ik dan weer bekopen met pijn. Daarnaast blijft lijn hand ook wat dik en duidelijk minder kracht. Oefenen met een natte spons en deze uitknijpen is een goede oefening om kracht op te bouwen . Daarnaast heb ik gewichtjes gekocht van 1 kilo om te oefenen en van de fysio een elastische band gekregen. Het kost veel tijd en geduld en dat valt niet mee. Ik wens ieder weer veel vooruitgang en fijn on zo elkaar een beetje te steunen .

  • Tanja

    Hallo, hier weer een berichtje .

    Ben deze week 2 x naar de fysio geweest. Met haar hulp kan ik terwijl ik zit mijn arm
    alweer uitstrekken loodrecht naar het plafond. Ik moet zeggen dat het wel afzien is maar ben wel blij dat ik al zover kan komen. Thuis oefen ik braaf elk anderhalf uur met diverse oefeningen. Volgens de fysio kan ik daarom al zo ver komen.
    Ik zit nu 10 weken na mijn operatie waarin er een plaat met 9 schroeven in mijn bovenarm is gezet.
    De fysio denkt dat ik met driekwart jaar hersteld ben maar ze kan uiteraard niets garanderen.
    In elk geval is mijn herstel verder dan de prognose.

    Verder rij ik ook weer auto (nog geen hele grote stukken) maar het geeft wel weer een lekker gevoel.

    Dus voor iedereen met deze hele vervelende blessure: geef de moed niet op!
    Ik zag het ook niet altijd zitten maar deze vooruitgang geeft mij weer goede moed en positieve energie.

    • Veronique

      Ha Tanja
      Ook ik heb 2 x per week fysio en sinds vorige week ook 2 x per week zwemmen. Schoolslag lukt zelfs. Ik oefen ook vaak met een flesje water van een halve liter om de spierkracht te versterken. Sinds deze week ook helemaal van de sling af en ik ga nu ook proberen auto te rijden. Kracht in de hand is nog niet zoveel en vooral in de ochtend stijf en dik. Ik heb er nu ook vertrouwen in dat het goed gaat komen . Kan met beide handen ook weer mijn haren wassen. De zwartste tijd hebben we gehad denk ik . Ik was er bijna depressief van geworden , mentaal gaat het nu gelukkig ook weer vooruit !

      • Tanja

        Hoi Veronique,

        Dat is een mooi bericht. Ik begrijp hieruit dat je ook best snel herstelt want jij bent iets van 5 maart geopereerd meen ik met platen en schroeven☹️
        Slik je ook nog pijnstillers?

        Ik dacht ook even in een depressie te belanden maar nu mijn herstel met sprongen
        vooruit gaat word ik toch wel heel erg blij.
        Blijven bij jou de plaat en schroeven er ook in?
        Bij mij wel tenzij het me beperkt in mijn beweging.

        Verder heb ik, omdat ik 54 ben, een botontkalkingsonderzoek gehad.
        Uitslag: goede botten, zit zelfs boven in de curve dus daar werd ik ook blij van.
        Al met al domme pech gehad.

        Nu voorzichtig aan mijn werk weer wat opbouwen.

        Ik wens je een goed herstel!

        • Veronique

          Hallo Tanja,
          Ik krijg nog een botonderxoek. Ik ben 57 jaar. Ik gebruik nog wel pijnstillers , oo geleide van pijn. Maar het is meestal 8 a 9 uur later als ik de paracetamol pak. De plaat blijft erin of inderdaad ik krijg er te veel last van. Vandaag weer eens heerlijk voor het eerst bij de kapper gezeten en volgende week ga ik proberen auto te rijden en fietsen mag van de fysio. Ze zegt misschien trilt het te veel , dat kan geen kwaad maar is misschien niet prettig. Ga ik uitproberen. Zwemmen is super fijn . Wel heel fijn om op deze manier het gevoel te hebben dat je er niet alleen voor staat. Goed herstel ook

          • Tanja

            Hoi Veronique,

            Ok, ook dat botonderzoek gezien je leeftijd en de breuk.
            Het is zo gebeurd en ik kreeg aansluitend gelijk gesprek met de arts.

            Lekker hoor even naar de kapper, daar knapt een mens van op.
            En autorijden is zo lekker. Gewoon beginnen met een stukje rond je buurt. Dan voel je gelijk hoe het gaat.
            Fietsen doe ik nog niet.

            Klopt, heel fijn, dat we er niet alleen voor staan.

            Ik weet niet wanneer je je botontkalkingsonderzoek hebt maar als je de uitslag hebt, laat het even weten.

            Ga je weer langlaufen volgend jaar?

            Pijnstilling slik ik niet meer.
            Heb nog wel paracetamol en naproxen in huis voor het geval dat…

      • Esra

        Hoi Tanja en Veronique,
        Goed te lezen dat het allemaal de goede kant op gaat!
        Ik heb tijdens mijn vakantie elke dag minimaal 2 keer een kwartiertje gezwommen. In het begin wat angstig en voorzichtig, maar het ging steeds makkelijker. Ik merk hierdoor ontzettend veel verschil. Pijnstilling had ik na week 10 afgebouwd. Heel af en toe nog 2 paracetamolletjes, maar liever helemaal niets.
        Ben nog niet zover dat ik mijn arm volledig de lucht in kan krijgen. Liggend in bed kan ik nu uit mijzelf mijn arm omhoog tillen en uitstrekken.
        In het zwembad gaat alles eigenlijk heel soepel. Ben er verbaasd over 😋.
        Als ik sta krijg ik nu mijn arm net iets onder de 90 graden gestrekt vooruit, maar hoger lukt echt nog niet. Ben deze week ook voorzichtig wat gaan tillen (dienblad met twee bordjes en wat kleine potjes. Links tillen, rechts ondersteunen) Alleen als het voor mij comfortabel voelt.
        Als ik in de spiegel naar mijn houding kijk zie ik wel dat ik met mijn hele schouder beweeg .Bij de bewegingen zijn mijn schouders niet op gelijke hoogte… Lukt ook echt niet om mijn rechter schouder in de normale positie te houden bij beweging. Hoe is dat bij jullie?
        Ik ging nog even terugrekenen, maar al met al is dit pas mijn 13e week na mijn val en 12e week na operatie. De chirurg en fysio zijn beiden duidelijk in hun prognose .. Minimaal half, maar reken op een heel jaar hersteltijd met restschade qua reiken. (Mijn arm is uit de kom geweest en toen gebroken, dus humerus lag volledig gekanteld in mijn arm… Dat is de complexiteit bij herstel.)
        Tsja. Het is niet anders. Ben over deze twee weken zwemmen en rusten in de Spaanse zon heel tevreden over de vooruitgang. Ben ook benieuwd wat de fysio hier van gaat vinden aankomende week.
        Ga ook maar eens kijken of ik thuis kan gaan zwemmen (lekker tussen de bejaarden in een rustig tempo 😂).
        Fijn dat we van elkaar kunnen leren en lezen. Ben blij met jullie bijdragen aan het blog.
        Grtz Esra

      • Marianne

        Dag dames, wat grappig, ik ben ook voor het eerst naar de kapper geweest, kan mijn haren weer wassen en zwemmen!
        Wat een genot he! Autorijden mag ik volgende week proberen.
        Werken is alleen een drama, ik ben beperkt in wat ik administratief kan en wat heeft men bedacht? Een klus met grote administratieve last. Ik ben er nu al helemaal klaar mee. Nouja weekend en dinsdag weer aan de slag

        • Esra

          👍
          Fijn als je jezelf weer kunt verzorgen hè! Vandaag voor het eerst met rechts een klemmetje in mijn haar gekregen. Jaren wassen nog steeds met 1 hand, maar…. Alles vast steeds wat beter en makkelijker.
          Succes Marianne!

  • veronique

    hallo Esra en Tanja
    Fijn om te lezen dat jullie vooruit gaan. Zelf heb ik de sling ook steeds meer af en doel is deze voor Pinksteren helemaal af te kunnen laten. Oefenen gaat goed, wel een dingetje om je arm op te tillen en dit niet via de schouder te doen. Hebben jullie ook last van een wat dikke hand en iets ander gevoel erin? Nienke eigenlijk ben ik ook benieuwd of jij nog af en toe klachten hebt en wat je uiteindelijk kan.

    • Tanja

      Hoi Veronique,

      Ja wat je schrijft is wel een dingetje.
      Arm optillen zonder schouder te gebruiken vind ik ook lastig.
      Ik heb op advies van de fysio een katrol met een touw eraan.
      Met mijn rechterarm trek ik aan het touw zodat mijn aangedane linker arm omhoog wordt getrokken. Dit op geleide van pijn.
      Mijn sling heb ik nu niet meer in gebruik sinds gistermiddag.
      Ik heb verder geen gek gevoel in hand of arm.
      Mijn bovenarm is nog wel enigszins verkleurd op een plek.

      We zullen geduld moeten hebben met het herstel.

      Gr,

      Tanja

    • Marianne

      Dag Veronique, Esra, Tanja, Nienke.

      Wat een positieve verhalen allemaal! Als dat geen girlpower is?! Veronique, ik kreeg van mijn fysio de tip om minstens 3 keer per dag 20 keer in een sponsje te knijpen, mijn arm was opgezet tot aan mijn vingers en alles deed zeer. Ik heb dat dus heel vaak gedaan, je hoeft echt niet hard te knijpen en het vocht verdween in 1,5 dag, nu heb ik het nog ‘s avonds en dan knijp ik weer even.
      Voor mij is het nu 8 weken geleden en sinds ik 4 weken geleden met fysio kon starten gaat het met sprongen vooruit. Ik heb nog een heel oefenprogramma en vaak moe, maar de 90 graden grens heb ik ook bereikt! Ben deze week begonnen met thuiswerken, 20 minuten Max per keer achter de computer, dus met die 2 uur per dag ben ik zo een hele dag zoet😉
      Succes allemaal weer!

    • Eva

      Hi dames,
      Ook ik heb na bijna 5 weken nog een dikke arm en hand en ook de bloeduitstortingen zijn nog niet verdwenen. Het gevoel in onderarm en hand is ook anders. Goede tip van het knijpen in spons. Ga ik eens proberen.
      Vandaag voor het eerst een uurtje achter de laptop thuisgewerkt. Veel te lang dus… als ik hoor dat Marianne max 20 minuten per keer zit. Ik voel het nu dus ook dat ik niet goed bezig ben geweest. Zo tussendoor ook wel wat bezig in huis. Ga het ook zo proberen, 20 minuten per keer. Kreeg jij dat advies van fysio Marianne?

      Groetjes

      • Marianne

        Ja Eva, van mijn fysio het dringend advies niet langer dan 20 minuten per keer achter de computer, pas vanaf week 8! Eerder zijn de weefsels nog onvoldoende hersteld. Zeker als het nog zo dik is. Dan liever niet omdat je met te lang in verkeerde houding het geen goed doet. Bij mij begint het blauw eindelijk te minderen.

    • Hee Veronique & Marianne, Eva en Tanja,
      voor mij is mijn valpartij nu bijna 2 jaar geleden. Vorig jaar zomervakantie (na een jaar van herstel) had ik nog weinig spierkracht en dan met nadruk op kracht. Bij de yoga deed ik alles gedeeltelijk mee. Leuk feitje: ik mocht in het zwembad meedoen met zwangerschapszwemmen! Dat leverde al veel meer veerkracht op… en het was vooral heel grappig om aan anderen te vertellen. Ik was toen al best tevreden met alles wat ik had bereikt: hoe goed ik me weer voelde, hoe ik me weer onafhankelijk van anderen voelde, dat ik weer bijna alles kon.
      Na de zomer ben ik gaan mee gaan zwemmen met de ‘aquaslank’. Een beetje doordat ik door al dat stilzitten was aangekomen en ik kon daarmee drie doelen bereiken: spierkracht, uithoudingsvermogen en meteen ook afvallen.
      Als iemand nu aan me vraagt, hoe het met me gaat en wat ik heb overgehouden, dan zeg ik dat ik bijna 100% hersteld ben. Oké, een vriendin van me gaat verhuizen en dan zal ik niet de hele dag dozen gaan sjouwen… dat is dan wel een grens, maar voor de rest doe ik alles weer, kunnen mijn armen en schouders alle draaien weer maken en ben ik nu meer dan een tevreden mens. Eén bepaalde draai kan ik met mijn onderarm niet meer doen, maar ach, wanneer heb ik dat nou nodig…
      Dus ja… het komt goed, maar het duurde wel langer dan ik aan het begin ooit had gedacht.
      Liefs voor jullie allemaal!!!
      Nienke

      • Marianne

        Dank Nienke voor je follow up. Zo te lezen blijf ik hoop houden, maar moet ik wel mijn verwachtingen over het tempo bijstellen. En gezien alle ervaringen hierboven het water in! Snel naar de sauna. Ik durf het bijna niet te vragen uit angst voor je antwoord, maar hoe lang duurde het voor jij weer kon fietsen?

        • Hee Marianne, ik ben na 4 maanden pas weer achter het stuur van de auto gestapt. Dat was nadat ik gehoord had, dat alles aan elkaar gegroeid was en ik mijn arm weer mocht belasten. Op de fiets stapte ik toen nog niet, dat deed ik pas toen de fysiotherapeut me verplichtte om op de fiets naar haar toe te komen. Ik had toen 10 keer (in 3 weken) op de fietstrainer gezeten in de oefenzaal van de fysiotherapie. Ik denk dat dat kort voor de kerstvakantie was, dus na 5 maanden. En tja, de praktijk zit ook maar op 600 meter afstand, dus dat kon ik al die tijd makkelijk lopen.
          Maar echt overal heen fietsen, dat deed ik pas veel later, begin april denk ik, toen het buiten warmer werd en gladheid door kou of nattigheid minimaal werden. Tot die tijd reed ik vooral in de auto overal heen.

  • Tanja

    Hallo allemaal,

    Net terug van een weekje Sardinie.
    Dit heeft me erg goed gedaan. Zowel voor hoofd en lijf.
    Ik heb daar in het zwembad oefeningen gedaan wat erg fijn was.
    Ook lekker Italiaans gegeten en van de zon genoten.

    Ik kan mijn arm nu 9 weken na de operatie een stuk makkelijker bewegen. Kom al voorbij de 90 graden😀
    De sling draag ik niet meer en ik rij stukjes auto (linkerarm is aangedaan) dus dat maakt het wel makkelijker.
    Dadelijk ga ik naar de fysio. Eens kijken wat ze daar van mijn vooruitgang vinden.
    Uiteraard pak ik wel mijn rust want er staat natuurlijk wel een hersteltijd voor deze blessure.
    Maar….om iedereen een hart onder de riem te steken……bij mij gaat het, in tegenstelling tot wat ik lees op de orthopediesite, best erg goed.

    Dus voor iedereen die het even niet ziet zitten: lees mijn verhaaltje. Er is hoop😇

    • Esra

      Fijn dat je lekker vooruit gaat!
      Ik ben nu in Spanje en ook elke dag oefenen in het zwembad. Die 90 graden red ik nog niet, maar merk wel dat het bewegen steeds soepeler gaat.
      Succes verder met je herstel!

      • Tanja

        Veel plezier Esra.
        En oefenen in water is best fijn.
        Ik ben bij de fysio geweest. Heb weer nieuwe oefening en dat valt een beetje tegen.
        Arm zal er aan moeten wennen.

        Fijne vakantie nog.

        Tanja

        • Esra

          Thanks, vakantie zit er bijna op, maar tjongejonge… Wat knap je dat toch lekker van op! Hoofd is leeg, arm doet weinig tot geen pijn, ik slaap hier als een roos en welke dag spartelen in het zwembad 👍

  • Eva

    Hoi allemaal,
    Deze week, 4 weken na ongeluk, voor controle geweest. De foto’s laten goed herstel zien. Ik mag de sling af, alleen dragen naar eigen behoefte, en mag mijn arm weer gaan gebruiken op geleide van pijn. Vandaag begonnen met fysiotherapie. Wat een rare gewaarwording dat je je arm niet meer kan optillen!
    Met werk afgesproken dat ik vanaf volgende week 2x 2 uur thuis ga werken. De fysio vindt dit te ambitieus. Dus even aankijken hoe dit gaat.
    Qua pijnstilling heb ik overdag nauwelijks nog iets nodig. Slik nu alleen ’s morgens en voor de nacht 2x 500 mg paracetamol. De nachten zijn nog steeds geen pretje.
    Fijn zonnig en hopelijk pijnloos weekend allemaal!

  • veronique

    Wat is deze blog fijn. Ik heb 3 maart 2019 mijn bovenarm gebroken , verbrijzeld na langlaufen. Gewoon omgekiept vol op de schouder en het was nog ijzig. In Oostenrijk de tweede dag geopereerd. Plaat met 9 schroeven. Daar werd gelijk gestart met fysio. Terug in Ndl. moest dit stoppen en sinds deze week mag het naar 2x per week . De sling mag meer en meer af. Ondertussen zit ik in de 10 e week en heb nog steeds 4x 1000 paracetamol nodig. .Ik maak me vaak zorgen of het weer goed komt.De 6e week was er nog geen botaangroei te zien, Nu moet k 7 juni terug naar de orthopeed. Ik vind het lastig, pijnlijk en raak er zelfs een beetje van in een depressie. Naast mijn werk ben ik ook pedicure. ik wandel dagelijks en ga nu ook op de hometrainer. Sinds een paar weken durf ik pas weer te douchen.

    • Beste Veronique,
      Ik zie dat je er even doorzit. Ik weet dat het niet makkelijk is, maar kijk toch elke dag weer naar wat er wel lukt.
      Ik wens je heel veel sterkte, dat zeker wel!
      Groet van Nienke

    • Esra

      Hi Veronique,

      Ik brak 1 week na jou mijn bovenarm. Operatie en Philosplaat gekregen. Ik herken je twijfels over je herstel. Sinds ik dat een beetje heb leren loslaten en heb geaccepteerd dat het heel lang duurt gaat het voor mijn gevoel beter en kan ik de vooruitgang (hoe klein de stapjes ook zijn) zien.
      Van de week gaf mijn fysiotherapeut aan “houd maar rekening met 1 jaar hersteltijd en reken erop dat je nooit meer zo ver je arm kunt steken als daarvoor”.
      Het is niet anders…. Leuk is het niet, maar ik kijk nu naar wat me al wel lukt. Aankleden, douchen, met wat kunst-en vliegwerk mijn haar doen (het zit niet altijd zoals ik zou willen, maar goed, dan maar beetje meer make up 😉), gedoseerd wat helpen bij het huishouden -ook dat gaat even wat meer met de Franse slag tegenwoordig- en … elke dag nog voldoende rust en pijnstilling als ik dat nodig heb.
      En ja er zijn elke week nog wel momentjes dat ik in elke vezel van mijn lijf baal dat ik dit heb, maar dan is dat voor mij even zo, ga ik liggen op de bank of in mijn bed en sta ik de volgende dag weer met optimisme op om de dag te beginnen.
      Herstellen is 3 stappen voorwaarts en af en toe keihard weer terug..
      Succes met je herstel. Twijfel niet teveel, het komt heus wel goed met ons en wie weet lachen we er volgens jaar wel om…
      Beterschap!

      • veronique

        Hallo Esra,
        bedankt voor je reactie
        ik begin er nu ook in te geloven dat het goed komt. foto gisteren gemaakt en er was nu duidelijk botaangroei te zien. Sling mag ook afbouwen . vorige week de hele dag , dat was niet goed. veel pijn daarna. rustig afbouwen dus. dat is ook een dingetje om het gedoseerd te doen.

    • Tanja

      Hoi Veronique,

      Ik heb ook een plaat met 9 schroeven. Een valletje tijdens het skiën op 14 maart.
      27 maart geopereerd.
      Mijn orthopeed zegt dat hij niet kan zien of er bot aangroei is vanwege de plaat.
      Dus snap er even niets van dat ze dat bij jou wel kunnenzien😳
      Ik had ook het idee dat het niet goed zou komen maar ik zit nu 8 weken na de operatie en merk vooruitgang. Ik heb 2 x per week fysio. Ik merk ook dat het wel allemaal nog gevoelig is en ik slik 3 x daags 500 Mg paracetamol. Ook tegen mij is gezegd dat het herstel een jaar gaat duren.
      Ik heb gister een stukje autogereden, zonder sling en met toestemming uiteraard.
      Ik merk dat dat nog wel een dingetje is hoor. Maar kreeg wel weer gevoel van beetje vrijheid terug. Ik ben alleenstaand en heb gelukkig thuiszorg die mij komen douchen en helpen met aan en uitkleden.
      Maar omdat ik dit nu aardig goed zelf kan gaan ze hiermee stoppen. Dus eigenlijk ook een positief punt.

      Ik wens je veel sterkte en beterschap.

      We komen er wel vroeg of laat.

      • veronique

        Hallo Tanja
        bedankt voor je reactie, doet me goed. Gisteren een tussendoor controle gehad en de foto liet nu duidelijk botaangroei zien. Dit was toch even de boost die ik ook nodig had.

  • Marianne

    Mijn fysio vindt starten na 6 weken nog te vroeg. Je weefsel heeft 8 weken nodig om echt te herstellen en als ik nu langer dan 20 minuten achter een computer zou gaan zitten dan irriteer ik de boel met kans op schade. Dat gaan we dus nog maar niet doen. Herstel was ze erg positief over, kan passief al meer bewegen.

  • Tanja

    Zijn er mensen op dit forum die wel een operatie hebben gehad (plaat en schroeven) en
    hoe lang er over de revalidatie is gedaan?
    Bij mij is de orthopeed tevreden maar hij kan niet zien of de breuk heelt vanwege de plaat die erop,zit. Ik ga er maar vanuit dat het heelt.

    Vandaag weer geoefend. Het gaat weer iets makkelijker maar het is allemaal wel gevoelig.

    Morgen 3 uur naar mijn werk.

    • Esra

      Hoi Tanja,
      Ik werd 19 maart jl. geopereerd en heb Philosplaat met 8 schroeven in mijn schouder gekregen.
      Zit dus aanstaande dinsdag in week 10 na mijn valpartij. Ik merk sinds een week of 2 pas echt goed vooruitgang. Heb minder pijn en kan mijn arm zonder ondersteuning en klein beetje oplichten zowel naar voren als zijwaarts. Met hulp en ondersteuning kom ik nu ongeveer tot 90 graden.
      Elke dag oefeningen en twee keer per week fysiotherapie.
      Ik kan vanuit huis werken en week ongeveer 3 tot 4 uur per dag (computerwerk). Elke dag nog wel rusten in de middag. Ik heb een ergonomische muis die ik met mijn duim vanaf mijn schoot kan bedienen. Typen lukt, maar minder snel dan anders.
      Ik probeer 1 keer per week een halve dag op kantoor te zijn, maar ben afhankelijk van anderen mbt halen en brengen. Fietsen, scooter of auto is nog geen optie helaas.
      Ik heb vanaf de derde tot en met de achtste week flink geworsteld met acceptatie van het niets zelf kunnen. Nu ik dat heb losgelaten lukt het veel meer zelf te doen en vordert het herstel ook sneller 😉
      Litteken is nog wel erg gevoelig. Smeer dit elke dag in met speciale creme.
      Morgen controle in het ziekenhuis. Hoop dat alles er netjes uitziet.
      Al met al lijkt geduld het beste medicijn!
      Ik hoop over een week of 3-4, weer auto te mogen rijden in automaat. Dan probeer ik meer naar kantoor te gaan en uren uit te gaan breiden.

      • Tanja

        Hoi Esra,

        Dank je voor je bericht. Wij hebben hetzelfde. Een plaat en schroeven😏
        Bij jou kan de orthopeed ook niet zien hoe het helingsproces gaat door de plaat neem ik aan?
        Woensdag zit ik op week 7 na de operatie en ik lees dat bij jou na week 8 het echt beter ging. Dat is fijn te lezen!!
        Ik heb ook 2 x per week fysio en oefen ook elke dag. Dat is wel afzien want het is nog best gevoelig. Maar merk dat het beter gaat. Ik slik nog wel 3 x daags 500 Mg paracetamol.
        Mag je thuis ook de immobilizer af?
        Ik mag dat maar als ik naar buiten ga moet ik hem om.

        Ik mag eind mei beginnen met een stukje auto rijden.
        Ik heb een schakelauto maar in mijn linkerarm zit de plaat dus daar heb ik weinig last van. Ben wel benieuwd hoe het zal gaan.

        Heel veel succes morgen in het ziekenhuis en laat even weten hoe het was.

        NB: welke littekencreme gebruik je?

        • Esra

          Hi, de controlefoto zag er goed uit. De chirurg was tevreden.Over 8 weken weer terug en weer een foto laten maken voor controle.
          Ik gaf aan graag auto te rijden.Dat kan pas als ik mijn rechterarm goed zijwaarts kan bewegen. Helaas is dat nog niet aan de orde de chirurg verwacht dat dat ook nog wel eventjes op zich zal laten wachten. hij gaf aan sommige rijden na 6 weken al auto andere pas na een half jaar. Ik hoop ergens in het midden daarvan uit te komen 😘
          Ik gebruikte eerst olie voor het litteken zelfde soort olie als pcle, maar ik heb gemerkt dat ik minder last heb van het litteken sinds ik bepanthene crème voor huidherstel gebruik.
          Helaas vandaag best wel weer veel last en spierpijn.
          Zo zie je: het zijn een paar stappen voorwaarts en af en toe weer een stapje terug. Dat heb ik inmiddels geleerd en geaccepteerd. Dus vandaag rustig aan en hoop dat het morgen weer een stukje beter gaat.
          Elke dag is weer een stap dichterbij volledig herstel, zo sta ik erin. Heb ik in het begin ook gedacht, tussendoor een tijdje ongeduldig geweest en flink gebaald, maar echt hoor… We worden pas echt weer helemaal de oude als we geduld hebben.😋.
          Succes met jouw herstel!

          • Tanja

            Hoi Esra,

            Dat is een goed bericht dat het er goed uit zag op de controlefoto.
            Ze kijken naar de stand van je arm want denk dat ze bij jou, door de plaat, ook niet kunnen zien of de breuk heelt!

            Voor jou wordt autorijden lastiger ivm schakelen.
            Bij mij betreft het mijn linkerarm dus qua schakelen heb ik dan een minder groot probleem.
            Ik ga aankomend weekend een klein stukje oefenen.

            Vwb de spierpijn: dat is echt vervelend. De ene x heb je meer last dan de andere x.

            Heel veel succes weer en op naar de volgende controlefoto💪🏼
            Ik las over 8 weken. Dan ben je weer een stuk verder.

  • Eva

    Ha Nienke en alle andere lotgenoten hier,
    Ik wordt zo ‘blij’ van al jullie tips en ervaringen. Ik kan hier echt wat mee!
    Dank! Ik blijf meelezen en zal jullie ook op de hoogte houden van mijn ervaringen in de hoop dat ik daar straks ook weer anderen mee kan helpen.

    • Alexia

      Gelukkig! Ik las vorig jaar op een orthopedie-site echt alleen maar rotverhalen van mensen die na een half jaar nog steeds geen botaangroei hadden, of waar operaties mislukten of het herstel gewoon niet opschoot en die na drie maanden nog steeds alleen maar op de bank konden liggen. Er zijn dus ook betere verhalen, en tips. De mensen die redelijk vlot herstellen blijven natuurlijk ook korter op een lotgenotenforum, dat vertekent het beeld nogal. Ik kwam dit blog toevallig tegen toen ik op zoek was naar andere mensen die op dezelfde plek als ik zijn uitgegleden in verband met aansprakelijk stellen van de zaak waar het gebeurd is. Dat loopt overigens nog maar ik geef het weinig kans, die hebben een heel team advocaten en ik maar eentje 😉

  • Alexia

    Beste Tanja, ook voor jou heel veel sterkte gewenst! Bij mij is die rotbreuk nu een jaar geleden en ik ben veel verder hersteld dan ze in het ziekenhuis zeiden. Daar was namelijk de boodschap “Hoger dan schouderhoogte de arm heffen gaat nooit meer lukken.”Ja doei, dat maak ik zelf wel uit. Inmiddels kan ik mijn arm bijna net zo hoog krijgen als de andere, alleen niet recht omhoog dus hij is iets meer opzij. Verder heb ik een kleine beperking bij de draai naar de binnenkant maar die mag eigenlijk geen naam hebben. Pijn heb ik alleen nog bij hele rare bewegingen: hoog reiken, ver uitdraaien etc. Tillen gaat weer net zo makkelijk als voor het ongeluk. Ik kan zonder problemen op de arm liggen. Zwemmen gaat ook weer (hoera), daar ben ik voorzichtig mee begonnen zodra de sling af mocht, alleen mijn rugcrawl wordt nooit meer wat hij was. Nou ja, voor de Olympische spelen was ik toch al te slecht. En te oud.
    Als je aan het begin staat lijkt het onoverkomelijk wat je allemaal nog voor de boeg hebt maar met één dag tegelijk en focussen op wat er wel lukt sla je je er meestal wel doorheen. Niet te ver vooruit kijken, als het lukt. Oh ja, en niet teveel verhalen lezen van mensen die na een jaar nog steeds aan het tobben zijn en niks kunnen en vergaan van de pijn, dat is gelukkig echt een minderheid.
    Die angst om te struikelen en vallen herken ik heel goed, ik liep de eerste paar dagen (ben meteen weer korte stukjes gaan wandelen) als iemand van een jaar of honderd. Overigens heb ik het gepresteerd om een maand na de eerste breuk uit te glijden op de trap en weer op die kant te vallen. Niks aan de hand met mijn arm, wel mijn hele linker bovenbeen blauw. Maar ik was ook zo eigenwijs geweest om veel te snel weer te gaan werken, na drie en een halve week stond ik al gewoon weer al mijn uren voor de klas. Dat zou ik nu niet meer doen en dat is ook mijn advies: neem de tijd om echt goed te herstellen.
    Sterkte!!!

    • Tanja

      Hoi Alexia,

      Jouw mail doet mij deugd.
      Ook ik ga ervoor. En denk uiteindelijk dat ik best ver kom.
      En ja…moet niet al die rotverhalen lezen.
      Ik weet, al duurt het even, dat het goed komt.
      Weet wel dat ik volgend jaar niet ga skiën maar een strandvakantie boek in maart.

    • Tanja

      Hoi Alexia,

      Had jij ook een aantal breuken en heb je ook een plaat in de bovenarm?
      Ik ben sinds mijn bezoek donderdag bij de fysio aan het oefenen gegaan met zwaardere oefeningen.
      Vrijdag was een drama maar vandaag lukt het wel beter.
      Een half uur voor mijn oefeningen neem ik een paracetamol 500 Mg.
      Vanaf welke week ben je weer wat gaan werken?

      3 juni krijg ik een botontkalkingsonderzoek. Puur om uit te sluiten of aan te open.
      Orthopeed zei dat iedereen die de leeftijd van 50 is gepasseerd en iets breekt zo’n onderzoek krijgt.

      Enfin, ik ga op naar week 7 na mijn operatie en houd de moed erin.

      • Alexia

        Wel een aantal breuken (1 in schouderkop, 2 in humerus) maar geen plaat erin: gewoon uithangen in een sling en maar hopen dat het netjes weer aangroeide. Ik had door het vele zwemmen wel erg sterke schouderspieren en dat schijnt wel iets geholpen te helpen bij het beperken van de verplaatsing.
        Botonderzoek heb ik niet gehad, ik was net een jaar te jong. Ik heb er nog wel naar gevraagd maar hij zei “Als je maar hard genoeg valt breek je dingen.”
        Ik ben na 3,5 week weer gaan werken maar dat was achteraf echt te vroeg.

  • Tanja

    Op 14 maart jl Jin bovenarm (proximale humerus) op 3 plaatsen gebroken in het buitenland.
    27 maart geopereerd in NL. 1 plaat en 9 schroeven.
    7 mei foto en beOek aan orthopeed. Stand van de arm is gelukkig goed.
    Hij deed wat oefeningen met mijn arm die ik nog niet gewend ben dus momenteel is het weer erg gevoelig. Mag thuis zonder immobilizer en mag ook weer plat liggen.
    Orthopeed was wel verrast over de bewegingen die ik zelf al redelijk kan.
    Ik moet er rekening mee houden dat arm 80% gaat herstellen en alles wat meer is is meegenomen.
    Word wel moedeloos van het idee dat er nog een lange weg te gaan is.
    Vanmiddag naar fysio en oefenen, oefenen en oefenen.

  • Tanja

    14 maart jl mijn bovenarm (proximaal) op 3 plekken gebroken in het buitenland.
    27 maart in NL geopereerd. 1 plaat en 9 schroeven.
    7 mei bij orthopeed teruggeweest. Hij vond mijn herstel sneller gaan dan verwacht.
    Hij bewoog mijn arm in een paar houdingen. Pijn deed het niet maar het voelde stijf.
    Nu doet het wel pijn, althans het is erg gevoelig.
    Ik kan nog helemaal niets met mijn bovenarm maar zoals ik jouw verhaal lees Nienke gaat dat ook nog wel duren. De moed zakt me in de schoenen als ik lees hoe lang alles nog gaat duren.
    Vanmiddag ga ik weer naar de fysio en oefenen, oefenen, oefenen.
    Hoop over een maand weer meer te kunnen.

    • Haai Tanja, Ik vind het wel fijn om te lezen dat je na 9 weken al weer een paar bewegingen kunt maken. Maar doordat je al die tijd veel bewegingen niet hebt gedaan of gekund, is dat inderdaad iets dat nog je moet opbouwen. Begrijp ik het goed, dat je nu pijn ervaart door de bewegingen, die de orthopeed met je arm maakte?
      Wat mij heel erg heeft geholpen is door een tijdlang elke dag op te schrijven, wat ik voor positiefs had ervaren of had meegemaakt: iets wat ineens weer lukte of wat ik voor leuks had gedaan. Daardoor focuste ik me ook op de goede dingen en zag ik ook vooruitgang.
      Voor nu veel sterkte en hopelijk kun je inderdaad meer over een maand!
      Groet van Nienke

      • Marianne

        Dat elke dag kijken naar de positieve dingen helpt mij ook erg. Merk ook dat de taal die mijn behandelaren gebruiken belangrijk is. Afgelopen maandag een fysio getroffen die niet meteen over de rampen begon die nog zouden gebeuren maar vertelde dat ik na 3 maanden echt wel weer veel zou moeten kunnen en daar houd ik me maar aan vast

      • Tanja

        Hoi Nienke, klopt. De bewegingen die de orthopeed deed met mijn arm ben ik niet gewend sinds lange tijd.
        Wellicht is het idd een optie om te schrijven. Goed idee.
        Ik zie dat ik per ongeluk 2 berichten heb gepost.
        Voor hoeveel % is jouw arm hersteld?
        Wat ik ook best eng vind is dat ik zonder immobilizer bang ben mijn aangedane arm per ongeluk te gebruiken. Ik mag nl nog 1,5 maand geen druk en of kracht uitoefenen.
        Ook ben ik best angstig om te struikelen en dan te vallen 🙁

        • Esra

          Hi Tanja, ik zit nu in week 9 van herstel. Ik snap je angst om je arm per ongeluk te gebruiken. Had ik ook, maar dat merk je snel genoeg .😉.
          Ik merk na week 8 echte vooruitgang. Ben nu ook niet echt bang meer om mijn arm per ongeluk te gebruiken of te stoten. Bewegingen gaan nu makkelijker en veel minder last. Houd vol en blijf de dingen per dag positief bekijken. Mentaal is dit wat mij betreft nog probeer dan fysiek, maar…. geduld, geduld, geduld…. Dat is het sleutelwoord voor herstel. En natuurlijk voldoende rusten.
          Beterschap!

  • Eva

    Vorige week mijn bovenarm gebroken op 4 plekken. Zoek nu het internet af naar info en kwam jouw blog tegen. Dank voor het delen! Ik sta nog aan het begin…
    Ik zal nog vaak verder lezen hier!

    • Op 4 plekken gebroken, sjonge. Heb je zo’n harde val gemaakt of ben je ongelukkig neergekomen??
      Sterkte Eva met je herstel!!!

      groetjes van Nienke

      • Eva

        Hi Nienke,
        Het was inderdaad een harde val. Met mijn E-bike…dus ongeveer 25 km/h.
        Overdag gaat het nu redelijk. Heb voldoende aan paracetamol. Maar de nachten is afzien! Wordt regelmatig wakker van de pijn. Nog zoekende naar beste houding. Met of zonder sling. Strak shirt over arm of gewoon los…
        Heb het ideale nog niet gevonden.
        Ondersteun m’n arm met kussens en lig half zittend met speciaal kussen.
        Ik blijf ‘zoeken’

        • Ik herken je verhaal zo, dat zoeken naar een goede houding. Dat was toch een van de lastigste dingen: echt lékker slapen…

          • Marianne

            Dus snappen jullie heel goed hoe blij ik ben dat ik vannacht na 5,5 week rechtop, plat kon liggen!! Klein rolletje gemaakt van een handdoek en die onder mijn arm gelegd

          • Tanja

            Hoi Marieanne,

            Ik lig na 8 weken pas weer plat, net als jij ook met een rol van een handdoek onder mijn arm.
            Heerlijk weer om in het eigen bed te liggen.
            Snap je helemaal.
            Ik lees je na 6 weken wellicht 50% gaat/mag werken.
            Ik mag dat juist nog niet.
            Heb je ook een operatie gehad of moet het “ vanzelf genezen”?

  • Alexia

    Nienke, wat zou ik vorig jaar om deze tijd blij zijn geweest met jouw duidelijke overzicht!
    Ik heb hetzelfde letsel opgelopen, nu een jaar geleden. Ik sta in het VO, en brak mijn arm op dag 1 van de meivakantie. Wat een pijn! De stomste dingen lukten niet meer, ook toen ik de sling niet meer hoefde te dragen, want de hele schouder zat natuurlijk muurvast en alles deed pijn. Ik ben wel 4 weken na de val weer gaan werken, ik werk 24 uur op 4 dagen en dat leek te gaan, maar ik denk wel dat ik er mijn eigen herstel mee heb vertraagd want ik rustte te weinig. Maar thuis vloog ik ook tegen de muren op.
    Nu na een jaar kan ik bijna alles weer, tot het op mijn rug vastmaken van mijn bh aan toe. Daar zit wel minstens 50 keer fysiotherapie in en uren oefenen. Alleen mijn arm recht boven mijn hoofd strekken lukt niet en gaat ook niet meer lukken. Het bot is een beetje scheef aangegroeid.
    Ik heb net als jij heel erg tegen mezelf gevochten om te accepteren wat er gebeurde en om hulp te vragen, toen ik dat eenmaal geaccepteerd had ging het beter maar ik baal nog steeds dat een domme glijpartij zoveel ellende veroorzaakt!
    Marianne en Esra: sterkte!

    • Marianne

      Dank je Alexia. Ik heb advies gekregen om over twee weken voorzichtig te starten. Het is mijn dominante arm dus kan echt helemaal niks. En die bh! Heel herkenbaar! Heel bizar om met alle wil mijn arm omhoog te willen krijgen en dat hij dan niet reageert. Esra jij ook succes!

      • Lol, die bh. Die heb ik dus heel lang niet gedragen, omdat het niet lukte. Maar voor een feestje had ik wel een goedkope bh van de Zeeman aan de voorkant doorgeknipt en daar een haakje ingenaaid. Kon ik toch (zelfstandig) een bh aan doen.

      • Eva

        Na hoeveel weken Marianne?
        Ik ben nu twee weken na ongeluk. Op werk moet ik me wekelijks telefonisch melden en vraagt men hoe ik de komende week voor mij zie. Ik heb vanuit het ziekenhuis geen advies gekregen over werkhervatting (vnl kantoorwerk). Als ik naar mijn energielevel kijk zie ik daar nu als een berg tegenop.
        En die bh….ja best een dingetje. Omdat ik ’s morgens nog erg vroeg wakker wordt vanwege de pijn helpt mijn man me met bovenkkeding voor hij de deur uitgaat. Straks is hij vier dagen weg, ga het maar niet aan puberzoon vragen haha.

        • Alexia

          Beha-tip: dichtmaken, instappen en omhoog trekken met je goede arm. Dan gebroken arm erin dan goede.
          Mijn man was veel weg. De eerste drie weken heb ik volgens mij zo’n strakke top gedragen ipv een beha. Ook zo’n uitdaging: je haar doen. Zelf mijn haar weer in een staart kunnen doen was weer een van de triomfen! Daarvoor deed man of dochter dat.
          Boodschappen liet ik thuisbezorgen. Ik mocht natuurlijk 8 weken niet autorijden dus mijn baas heeft voor taxivervoer betaald. Goedkoper dan een vervanger inhuren, als je die al kan vinden.
          Houd je taai – maar jezelf heel zielig vinden mag ook best.

        • Marianne

          Eva, zowel chirurg, fysio als bedrijfsarts houden 6 weken aan voor ik weer kan starten met werken. Tenminste als het bot goed aangroeit. Advies is halve dagen, 4 uur maar vrees dat dit qua energie niet lukt maar ga het gewoon proberen. Moet veel met computer doen, maar er is al een dicteer applicatie geregeld, ze denken gelukkig goed mee. Slapen is pas vannacht voor het eerst gelukt en ben nog doodmoe. Bh heb ik nu met voorsluiting maar die kan ik net zo goed niet aan doen. De truc van Alexia werkt bij mij niet helaas, iets te veel rondingen. Pijn wordt echt minder Eva, maar slik nog iedere nacht pijnstillers op advies van de fysio om de nacht zo comfortabel mogelijk te maken. Ik knijp af en toe in een spons en dat doet wonderen voor de zwelling en mijn puberzoon helpt gewoon met mijn bh en in en uit bed, het is niet anders. Beterschap en sterkte Eva.

          • Hai Marianne, ik lees dat je veel op de computer werkt. Ik had voor mezelf een app geïnstalleerd, waarbij om het uur een belletje ging om dan weer even te bewegen. Achter de computer vergeet je vaak je houding en daar word je ook zo stijf van. Is maar een ideetje…

        • Haai Eva,
          ik heb begrepen, dat artsen in het ziekenhuis geen advies geven, omdat ze daar niet over gaan. Ik heb zelf gemerkt, dat in de gesprekken met mijn fysio duidelijk werd wat ik wel en niet kon. Zij gaf mij een advies en daar ging ik dan mee naar mijn werk. Een goede bedrijfsarts kan luisteren en weet wat het betekent voor jou om weer aan het werk te gaan, maar eigenlijk is het allerbeste zelf heel duidelijk te zijn in wat je voelt en dat uit te dragen. Daarom was ik zo blij, dat ik zelf al bedacht had hoe ik mijn werk zou gaan opbouwen samen met de directeur en dat de bedrijfsarts dat overnam. Anders had ik al veel eerder 100% moeten gaan werken.

          • Marianne

            Goede tip Nienke! Om reminder te installeren, al weet ik zelf nog niet hoe is de computer ga gebruiken met links die ook beperkt belastbaar is. Ik ga mijn fysio morgen maar eens vragen of zij mee kan denken over een verstandige manier van reintegreren. Herstel van mijn arm gaat nl echt voor.
            En Tanja, ik ben niet geopereerd. Het moet nu echt vastzitten. Platliggen is me helaas maar 1 keer gelukt, zwelling is minder en nu hangt die arm zo. Moet echt spieren gaan kweken

    • Esra

      Thanks!
      Op een dag gooi ik beide armen vast weer met gemak de lucht in…:)

  • Esra

    Nienke, dank voor je blog. Heb alles met belangstelling gelezen. Na dertien jaar voor de klas te hebben gestaan ben ik geswitched naar een baan in het bedrijfsleven, dus kon me je zorgen en frustraties over re-intgratie en de communicatie met de bedrijfsarts heel goed voorstellen.
    Zelf heb ik 5 weken geleden een humerusfractuur opgelopen na een val. Na 1 week ben ik geopereerd en sindsien struin ik ook internet af naar oefeningen en ervaringen. Vooral met als doel zo snel mogelijk, maar wel verantwoord, weer wat zelfstandig te kunnen. Je logboek geeft me inzicht in de progressie die ik hoop te maken. Uiteraard is iedere breuk en herstelproces anders, maar t/m week 5 is het voor mij 1 grote herkenning!
    Volgende week moet ik naar de bedrijfsarts. Ben benieuwd wie ik tref… 🙂
    Handige tip om de dag op te delen in uren. Helaas is het mijn voorkeursarm, dus kleuren zal niet echt een succes worden vrees ik,maar goed om de dag zo te benaderen. Vorige week maar voor het eerst in mijn leven een schoonmaakster gevraagd om de badkamer te doen, ook dat is heel herkenbaar. Nogmaals dank voor je blog.

    • Beste Esra, ik vind het heel fijn om te horen, dat mijn blog je zo inzicht geeft.
      En ik moet zeggen, dat ik er ook trots op ben, dat ik weer iemand anders ermee verder kan helpen. 🙂
      Succes met alles! Ik ben wel benieuwd hoe jouw ervaringen bij de bedrijfsarts zijn…
      Groetjes van Nienke

      • Esra

        De bedrijfsarts die ik trof was vol begrip en eerder bezig met afremmen dan met pushen. 🙂
        Ben inmiddels vanuit huis gestart met werken. Het herstel verloopt met 2 passen vooruit en 1 achteruit…, maar …duidelijk verschil met 3 weken geleden. 🙂

        • Fijn zo’n meedenkende bedrijfsarts. Dat kan zo veel verschil zijn, ook voor je herstel en hoe je wordt gezien als persoon. Dan voel je je al 10 keer beter, dan als je daarin wordt tegengewerkt…
          Nienke

  • Marianne

    Beste juf Nienke wat ben ik blij met dit verhaal ik zit pas in mijn eerste dagen maar krijg zo een goed beeld wat mij te wachten staat en dat geeft rust

    • Beste Marianne, wat fijn, dat ik jou hiermee rust kan geven. Dat was precies waarom ik het geschreven heb…
      Ik wens je heel veel sterkte bij je herstel. Ik zal aan je denken!
      Nienke

      • Marianne

        Inmiddels 4 weken na de val en mag naar de fysio en wat gaan bewegen. En weer geeft je blog rust want in mijn hoofd ging ik natuurlijk veel te snel! Komt nog steeds goed, ook met dat slapen ooit

        • Ik herken je reactie zo! Steeds toch weer sneller willen dan het echt gaat. En daar dus ook moedeloos van worden. Maar dat herstellen kan alleen nu, want nu weet iedereen, dat je niks kunt en houden ze er rekening mee. Zodra jij weer alles zelf gaat doen, houden mensen ook steeds minder rekening met je en wordt alles weer automatisch aan je gevraagd. Dat vond ik wel een valkuil op mijn werk, toen ik weer fulltime (lees mijn 3 werkdagen) aan het werk ging.

          groetjes Nienke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.